Haalt het document 2020?

thumbnails_doc Leerlingen van middelbare scholen krijgen tegenwoordig les in MS Word en in Excel en Powerpoint natuurlijk. Scholen laten zo zien dat ze mee gaan met de tijd, want dergelijke computervaardigheden vinden ouders belangrijk. Het is echter de vraag of die vaardigheden nog wel zo relevant zijn als die leerlingen hun beroepsopleiding hebben afgerond.

De personal computer heeft een ware revolutie veroorzaakt in de omgang met documenten. Niet vreemd want de drijvende kracht achter de PC, met als tussenstap de (digitale) tekstverwerker, was om tekstverwerking minder statisch te maken. De bureau computer ontkoppelde hardware en software. Het softwareprogramma was geboren. Een van de eerste bruikbare programma voor tekstverwerking was Wordstar maar MS Word werd uiteindelijk de wereldwijde standaard.

De PC was echter niets geweest zonder het internet, die al die miljoenen computers met elkaar verbond tot een inmens netwerk. Het heeft de manier waarop we met elkaar communiceren voorgoed veranderd. Smartphone’s en tablets hebben dat effect versterkt, we zijn altijd en overal bereikbaar. Via email, internet fora, (bedrijfs)wiki’s, publieke en besloten sociale netwerken, chatprogramma’s staan we tegenwoordig voortdurend met elkaar in contact.

Omdat veel van de genoemde webapplicaties de historie van wijzigingen (op pagina’s, blogs en commentaren) bewaard ontstaat er transparantie. Het is steeds inzichtelijk op basis van welke gegevens een beslissing of actie genomen is. Zo ontstaat een nieuwe vorm van documenteren, real-time, actueel, betrouwbaar en overal te raadplegen. Veel betrouwbaarder en waardevoller dan traditionele traag tot stand gekomen documenten. Ze kunnen zo maar kwijtraken, stakeholders ontbreken op distributielijsten, verschillende versies zorgen voor verwarring en documenttypen zijn niet voor iedereen te openen.

screenshot salesforce chatter functies

Het bedrijfsleven ziet de trend ook. Het Enterprise Social Netwerk Yammer timmert stevig aan de weg en een van haar speerpunten is dat het wil fungeren als sociale laag tussen bedrijfsapplicaties als Sharepoint, SAP, Salesforce en vele anderen.  Die applicaties integreren zelf ook steeds meer sociale functies in hun software. Een voorbeeld hiervan is Salesforce chatter.

In 2020 is MS Word een fossiel en kan worden bijgezet in het museum voor de computergeschiedenis.

Het had zo mooi kunnen zijn het Koningslied.

koningslied

Ik heb te doen met John Ewbank. Het is een onmogelijke opdracht. Het koningslied schrijven. Maar ook een eervolle opdracht. Die krijgt hij niet zomaar. Een kroning is een gewichtige gebeurtenis. Hij doet het ook niet alleen. Een stoet van Belangrijke Nederlanders steunt hem en zingt mee. Het volk is ook niet vergeten. Ze mogen zinnen insturen, die verwerkt worden in het lied. Niet te veel invloed van het gepeupel natuurlijk dat zou maar leiden tot ordinaire toestanden.

John Ewbankd Het gepeupel kan echter goed overweg met sociale media. En dus als na weken van geploeter zijn  lied dan eindelijk wordt gepresenteerd, breekt de pleuris uit en wordt het lied afgebrand. Wees eerlijk John, daar had je op kunnen wachten. Het zijn tijden waarin het individu op gespannen voet staat met instituties. Het Koningshuis is zo’n instituut en al die organisaties er omheen ook. Het koningkrijk is een sprookje dat we met zijn allen in stand willen houden. De koning heeft geen macht meer. De koning is daarom vooral van het volk. En we willen liever geen gewichtige, poenerige organisaties en figuren die tussen ons en de Koning staan.

 Het had ook anders gekund. Een evenement voor het volk. Door een wedstrijd uit te schrijven. Met gebruik van de nieuwe sociale media. Elke burger of organisatie had een bijdrage kunnen leveren door een filmpje in te sturen met zijn of haar creatie. Burgers hadden kunnen dan stemmen dmv. likes. en het lied met de meeste likes zou het het koningslied zijn geworden. Zo simpel. 

je-bent-een-koning-scr

Wat hadden we met zijn allen kunnen genieten. Een keur aan inzendingen was ons ten deel gevallen van aandoenlijk amateuristische broddelwerkjes tot schitterende creaties. Wekenlang had het gegonst van activiteit via Twitter, Facebook en Youtube. Wat zouden we ons verbonden gevoeld hebben! En tijdens de Kroning zou ONS lied geklonken hebben. Voor na de kroning hadden we een festival kunnen organiseren waarin een (grote) selectie van afvallers voor 1x hun lied live ten gehore had mogen brengen. Geweldig toch?

Het heeft niet zo mogen zijn. Op 30 april neurien we braaf mee met lied dat ons van hoger hand is opgelegd.

koren

Dwalen door de wereld met instagram

Soort van Instagram logo

In 1837 legt Louis Daguerre met de Daguerreotypie de basis voor de fotografie. Een geniale uitvinding. Met een druk op de knop kon een beeld worden gemaakt. Een portret, een landschap, wat dan ook. Die ‘druk op de knop’ is wel flink bezijden de werkelijkheid in de eerste decennia van de fotografie. De gefotografeerden moesten lang stil zitten en een complex chemisch proces was nodig om de foto te realiseren, maar toch, vergeleken met de schilderkunst was het een revolutionaire verbetering. 

Voorbeeld Daguerreotypie

Het (kunst) schilders gilde begreep al snel dat fotografie een ernstige bedreiging vormde voor hun broodwinning, want waarom een schilder betalen als het met een foto veel beter en goedkoper kan? Het impressionisme was hun antwoord. Schilderen vanuit je gevoel en zo een persoonlijke impressie geven van de werkelijkheid. Dat kon niet met de nieuwe vinding.  De fotografie deed de ware kunstenaar ontstaan, die ongehinderd door een opdrachtgever zijn inspiratie kon volgen.

Femme cueillant des Fleurs - Renoir

Heden ten dage zitten we midden in een andere revolutie. De digitale revolutie, de revolutie van het internet. Een ommekeer die ook het beeld betreft. Met je smartphone kun je een foto nemen en die een seconde later publiceren. De natte fotografie waarvoor Louis Daguerre de basis had gelegd en die tot voor kort altijd de schakel is geweest tussen lens en publicatie is overbodig geworden en vrijwel verdwenen. 

smartphone-fotograaf

In de stroom van de digitale -beeld- revolutie ontstaan nieuwe initiatieven. Een van de meer recente ontwikkelingen is Instagram. Een sociaal netwerk rond het delen van foto’s. Op zich is de dienst helemaal niet zo spannend. Je kunt foto’s plaatsen, foto’s van anderen liken, comments bij foto’s zetten en fotografen volgen. Vrij voorspelbaar allemaal, tegenwoordig. De kracht van Instagram is dat alle foto’s hetzelfde vierkante formaat hebben, daarnaast is een set van ca 20 filters beschikbaar om de foto aan te passen. Maar vooral het standaard formaat is de truc. Het creert voorspelbaarheid. Van gelouterd fotograaf tot beginnend amateur, je zit allemaal in hetzelfde raamwerk. 

mosaik van Instagram foto's

Het voorspelbare standaard formaat is heel succesvol en Instagram heeft inmiddels miljoenen gebruikers. Sinds de dienst zich ook op het Android platform heeft begeven, ben ik er een van. Ik vind het geweldig. Dalen door de wereld door de ogen van miljoenen fotografen. Een smartphone heb je atijd wel op zak, overal, de hele dag. Het levert een constante stroom op van obligatie kiekjes tot schitterende beelden.

Het is een weelde aan persoonlijke interpretaties van de wereld die ieder van omringt. De (impressionistische) kunstschilder en de (realistische) fotograaf gaan weer samen verder.

Lekte Anne Jan de kersttoespraak of is de wet lek?

Beeld Vrouwe Justitia Op kerstavond bezoekt internet ondernemer Anne Jan Roeleveld de website van het koninklijk huis. Op de site staat dat de kersttoespraak van onze vorstin de volgende dag online zou komen te staan, dus hij is geïnteresseerd.  Op de site staan diverse video van leden van het Koninklijk huis, die video’s kun je ook downloaden. De urls van deze video hadden een duidelijke opbouw, naast domeinnaam en pad een datum en een uniek id van de video.

Natuurlijk probeer je dan ook of de video van de kersttoespraak al beschikbaar is, de datum is 251212 dat is makkelijk en het id ophogen is ook geen rocket science. Zo vond Anne de kersttoespraak die pas de volgende dag op de televisie te zien zou zijn. Middels een tweet maakte hij de URL wereldkundig. Nederland was in rep en roer. De media noemden Anne een hacker en de RVD sprak van computervredebreuk. Screenshot 2012-12-27 at 23.19.55 Tot mijn verbazing zeiden zowel Arnoud Engelfriet (Ictrecht) als Brenno de Winter, dat het handelen van de internetondernemer strafbaar is, want volgens de wet heeft hij het systeem gemanipuleerd.

Vreemd. Een url is een verwijzing naar een bestand op een server, een adres zeg maar. Aan de url kun je niet zien of die openbaar is of niet, sterker nog de aard van een url is dat hij openbaar beschikbaar is. Het maakt daarbij niet uit of je aanpassingen aan de url doet, een url is een url.

Er zijn genoeg technieken beschikbaar om het knutselen aan een url zodanig te fustreren dat het niet loont om er een ander bestand mee van de server te halen Je kunt een deel van de url ‘hashen’. Je vervangt het logische deel van de url (in dit geval datum en id) door een ‘hash’ (Bijvoorbeeld: //content1b.omroep.nl/b9c0a0bd05afc5334d86d56ac0efbcf8/ 50d93e73/nos/docs/251211_kersttoespraak.pdf) of zorgt dat de url doorverwijst naar een pagina die meld dat de toespraak 25 december 2012 om 14.00 uur te zien zal zijn op dezelfde plek.

De wetgeving rond digitale zaken en internet grijpt op wetgeving voor de fysieke wereld. Computervredebreuk bijv. -het woord zegt het al-  grijpt terug op inbreken in een huis. Om verschillende redenen gaat die vergelijking mank. Enerzijds moet om in een huis in te breken naar dat huis toe, terwijl hacken (computervredebreuk) gewoon in je eigen huis vanaf je laptop of PC gebeurt. Anderzijds als je iets uit een huis ontvreemd moet de eigenaar de spullen ontberen, als je bestanden van een server haalt is dat niet zo, nadelen zijn er zeker wel maar hij ontbeerd de gegevens niet.

Neem als voorbeeld het sleutelen aan de URL. Ik doe dat ook vaak, omdat ik dan sneller de gewenste content krijg dan door zoeken en/of klikken in de site. Zolang ik publiek toegankelijke pagina’s op haal is dat niet erg, maar als ik per ongeluk een niet voor publicatie bedoelde pagina naar mijn computer haal ben ik strafbaar. Vreemd dat je onbedoeld crimineel kunt zijn

De politiek zou er goed aan doen de wetgeving volledig te baseren op nieuwe werkelijkheid van de digitale wereld en internet, om ervoor te zorgen dat betrokken partijen maximaal beschermd worden en de verantwoordelijkheden duidelijk zijn. Het is wenselijk in de wet op te nemen dat alle content op een server die via een url beschikbaar is als openbaar beschikbaar beschouwd wordt. Het beetje onschuldig spelen met een url maakt je niet dan plotseling tot een crimineel en websitebouwers en -beheerders kunnen zich dan niet meer opstellen als een stel naïeve kleuters die met duplo in het kinderdag verblijf aan het spelen zijn.

Op zijn weblog geeft Anne Jan Roelofsen zelf uitleg over het lekken van de kersttoespraak

Hij komt, hij komt, de cookiewet…

sint en piet cookie Nee, nee, hij komt er niet, want de telecomwet, met daarin de ‘cookiebepaling’ is al sinds 5 juni 2012 van kracht. Maar toezichthouder OPTA heeft aangegeven vanaf 1 januari op te gaan treden tegen bedrijven die zich niet houden aan deze bepaling. Daarom wordt het door velen wel zo ervaren.

Sinds de invoering is deze bepaling, algemeen bekend als de ‘cookiewet’, onderwerp van verhitte discussies op internet en een thema in ontelbare artikelen en blogs. Zelf ben ik in een eerder blog al ingegaan op de inhoud en de gevolgen van die wet. En sitebeheerders en marketeers hebben niet stil gezeten om een antwoord te vinden op deze glasheldere, maar strenge regelgeving.

popup accepteren of instellen van cookies

Popup van sunweb, tekst volledig gericht om bezoeker te masseren om cookies te accepteren vandaar ‘doorgaan’ ipv accepteren

Dat antwoord lijken ze gevonden te hebben. Steeds meer websites tonen een popup waarbij je kunt kiezen voor ‘accepteren’ of ‘instellingen’. Het ‘accepteren’ (van cookies) hoeft verder geen uitleg. Bij klikken op ‘instellingen’ kun je kiezen voor accepteren van (alle) cookies of voor alleen technisch noodzakelijke cookies *. Een moeilijke en verwarrende route, want eigenlijk kies je gewoon ‘ja’ voor cookies of ‘nee’ tegen cookies. Dat is echter precies de bedoeling. Het woord instellingen schrikt bezoekers af en die kiezen daarom voor ja. De heren en dames marketeers hebben hun bezoekers dan precies waar ze ze hebben willen, namelijk dat ze cookies accepteren. De ‘cookiewet’ keert zich zo eigenlijk weer tegen de burger, die de onduidelijkheid gelaten over zich heen laat komen.

Met een goed gevoel voor timing kwam D66 op 21 november j.l. met een voorstel tot verruiming van de cookiewet. De verruiming houdt in dat cookies die gebruikt worden door website-analyse tools gebruikt mogen worden zonder uitdrukkelijke toestemming van de bezoeker.

Mijns inziens een zinvolle verruiming naar de geest van het artikel in de telecomwet. Die is vooral bedoeld om burgers tijdens het internetten te beschermen tegen adverteerders die hen met dezelfde advertenties over meerdere websites ‘volgen’ en tegen de mogelijkheid om surfgedrag te combineren met NAW gegevens van burgers, wat een heel kwalijke ontwikkeling zou zijn. Webanalysetools willen eigenlijk alleen inzicht geven in het surfgedrag van de anonieme bezoeker door de website middels statistiek, niet iets waar je je echt zorgen moet maken. De eerder genoemde ‘truc’ wordt dan voor veel sites overbodig.

* ) Soms word een derde mogelijkheid aangeboden, namelijk cookies van derden (third party cookies). Veel gebruikt door sociale media en adverteerders.

Radiostilte…

Radiostilte
Ze zijn er uit, Rutte en Samson, er ligt een regeerakkoord. Dat hebben we na weken van radiostilte uit de media mogen vernemen. Onze vertegenwoordigers in de Tweede Kamer buitelen over elkaar heen om het plan te torpederen, dan wel te bejubelen. De burger kijkt toe en staat feitelijk buiten spel (De commotie rond de zorg-premie ten spijt).

Openheid
Ooit, in 1977 is geprobeerd een kabinet (CDA, PvdA, D66) te formeren op basis van openheid, het werkte niet, het werd een mislukking. De parlementariërs eisten voortdurend wijzigingen op alle naar buiten gebrachte plannen, de coalitie-genoten gingen vechtend ten onder. De VVD ging er, met het CDA, met de winst vandoor.

Zo’n afging wilde de VVD zichzelf natuurlik besparen en dus werd het regeerakkoord in de grootst mogelijke afzondering bekokstooft. Ambtenaren werd gevraagd vele, vaak geheel tegengestelde opties te onderzoeken. Misschien nodig voor de beraadslagingen, maar ook heel effectief in het optrekken van een mistgordijn rond de hoofdrolspelers… rood potlood met stemvakjeMisschien was die openheid niet zo’n goed idee. Openheid geeft ons meer zicht op het proces, maar maakt ook dat we ons er meer mee willen bemoeien. In het huidige politieke systeem loopt die bemoeienis via volksvertegenwoordigers, een traag systeem dat burgers ontevreden achterlaat. In een stemhokje een vakje roodkleuren is het enige wapen dat we hebben, daarna zijn we overgeleverd aan de luimen van de Tweede kamer leden.

Eigenlijk heel vreemd dat de burger buitenspel staat bij beraadslagingen waarvan hij de gevolgen jarenlang zal ondervinden. En dat in een tijd dat de mensen steeds meer verbonden zijn, mondiger en beter geinformeerd dan ooit te voren. Dat moet anders kunnen.

Crowdsourced wetgeving
In Ijsland bijvoorbeeld zijn de inwoners actief betrokken bij wijzigingen van de grondwet. Via de sociale media kanalen mochten de IJslanders meedenken en -schrijven aan de nieuwe grondwet. In Nederland is er een particulier initiatief waarbij alle wetten in Github zijn gezet (Github een applicatie uit de software wereld om heel nauwkeurig versies van code en documenten te beheren) . Door de wetten in Github te zetten kunnen vele mensen een bijdrage leveren aan het aanpassen en verbeteren van onze wetten, zonder dat het overzicht verloren gaat. Door rond deze Github versie van de Nederlandes wetgeving een goed discussie en beheerplatform op te zetten zou je net als in Ijsland, onze wetgeving crowdsourced kunnen aanpassen aan veranderingen in de samenleving.

Reputatie
Een van de dingen die ontbreken in de huidige sociale netwerken is zoiets al reputatie. Als je je reputatie uitdrukt in een cijfer, is de hoogte van dat cijfer een indicatie van de waardering die je uit het netwerk hebt verkregen op basis van je bijdragen aan dat netwerk. Op basis van die reputatie kun je mensen meer rechten toekennen in het netwerk. Binnen Stackoverflow  een webapplicatie waarin software ontwikkelaars vragen kunnen stellen en/of antwoorden kunnen geven is reputatie een belangrijk onderdeel.. Binnen stackoverflow bouw je reputatie op doordat de vragen die je stelt met een plusje (of minnetje) gewaardeerd worden. Gewaaardeerde vragen stellen is dus goed voor je reputatie. Hetzelfd geld natuurlijk voor de antwoorden die je geeft. Door kwalitatief goede bijdragen stijgt dus je reputatie en daarmee de rechten die je hebt binnen Stackoverflow.

Nieuwe Democratie.
In de (nieuwe) netwerkdemocratie is radiostilte een lachertje. Burgers leveren een actieve bijdrage aan de vorming van wetten en kabinetsbeleid. Ze verkrijgen mandaat op basis van reputatie, real-time opgebouwd en gebaseerd op de reële bijdragen die ze leveren (en positief beoordeeld door vele mede burgers). Autoriteit op basis van opleiding of positie alleen  zal verleden tijd zijn. Ministers zullen geen leiders meer zijn maar uitvoerders van d.m.v. door crowdsourcing opgebouwd beleid.

ProjectXHaren – Is de schuldvraag nog relevant?

Terwijl de bewoners van Haren op zaterdagochtend de enorme schade van de rellen in hun dorp aanschouwden begonnen op internet, sociale netwerken en de ‘traditionele media’ de discussies los te barsten over wie er schuld hadden aan de ongeregeldheden.
Peter Breedveld van FrontaalNaakt legde schuld bij de ouders van Nederland wiens opvoeding de jeugd te veel vrijheid geeft. In de Trouw werd de schuld bij de gemeente Haren gelegd. Stevan de Jong betoogde in NRC Handelsblad dat de schuld ook bij de traditionele media lag en natuurlijk kregen ook de politie/ME Facebook  en de relschopper  de schuld toegewezen.
Het is echte de vraag of de schuldvraag nog wel relevant is anno 2012.

Het onstaan van ProjectXHaren is inmiddels algemeen bekend. Er kwam vervolgens een ongrijpbare beweging onder vooral jongeren op gang, die als snel zoveel momentum kreeg, dat hij niet meer was terug te draaien. Vervolgens liepen alle partijen achter de feiten aan. Overheden wisten zich geen raad, de politie had geen eenduidig plan van opereren, deskundigen werden het niet eens of er wel of niet een alternatief feest moest worden georganiseerd. Diverse radiostations en DJ’s gingen in de ‘vibe’ mee en verkondigen maar dat het een geweldig feest zou worden in Haren en een Harense supermarkt sloeg extra bier in voor wat extra inzet en om de feestvreugde te versterken.

Je zou kunnen zeggen dat de rollen waren omgedraaid. Normaal gesproken organiseren bedrijven of organisaties feesten die na een gedegen voorbereiding en overleg met verantwoordelijke partijen ontstaan. Gedurende het proces wordt de doelgroep klaar gestoomd voor het ‘feest’, middels reclame, berichtgeving in sociale – en traditionele media. Nu initieerden jongeren zelf hun ‘feestje’ in geen tijd maar met dramatische gevolgen.

Toch is het de toekomst. Dat burgers zelf het initiatief nemen en dat hoeft niet per definitie slecht af te lopen. De ongeregeldheden in Haren zou je een ongelukkige aankondiging kunnen noemen van de netwerksamenleving die aan het ontstaan is. In die samenleving kunnen burgers zich razendsnel organiseren en hebben de traditionele institutes het nakijken. Opgesloten binnen de muren van hun instituut zullen medewerkers en ambtenaren niet adequaat meer kunnen reageren op wat er in de samenleving speelt. Er is maar één antwoord, slecht die muren al kan ik zelf niet precies zeggen hoe.

Julian Assagne is een omstreden figuur, maar zijn uitspraak: ‘de komende strijd zal niet gaan tussen arm en rijk maar tussen het individu en de institutes’ heeft in ProjectXHaren gestalte gekregen. Er zijn geen schuldigen, een nieuwe wereld kondigt zich aan.