Categorie archief: crowdsourcing

Het had zo mooi kunnen zijn het Koningslied.

koningslied

Ik heb te doen met John Ewbank. Het is een onmogelijke opdracht. Het koningslied schrijven. Maar ook een eervolle opdracht. Die krijgt hij niet zomaar. Een kroning is een gewichtige gebeurtenis. Hij doet het ook niet alleen. Een stoet van Belangrijke Nederlanders steunt hem en zingt mee. Het volk is ook niet vergeten. Ze mogen zinnen insturen, die verwerkt worden in het lied. Niet te veel invloed van het gepeupel natuurlijk dat zou maar leiden tot ordinaire toestanden.

John Ewbankd Het gepeupel kan echter goed overweg met sociale media. En dus als na weken van geploeter zijn  lied dan eindelijk wordt gepresenteerd, breekt de pleuris uit en wordt het lied afgebrand. Wees eerlijk John, daar had je op kunnen wachten. Het zijn tijden waarin het individu op gespannen voet staat met instituties. Het Koningshuis is zo’n instituut en al die organisaties er omheen ook. Het koningkrijk is een sprookje dat we met zijn allen in stand willen houden. De koning heeft geen macht meer. De koning is daarom vooral van het volk. En we willen liever geen gewichtige, poenerige organisaties en figuren die tussen ons en de Koning staan.

 Het had ook anders gekund. Een evenement voor het volk. Door een wedstrijd uit te schrijven. Met gebruik van de nieuwe sociale media. Elke burger of organisatie had een bijdrage kunnen leveren door een filmpje in te sturen met zijn of haar creatie. Burgers hadden kunnen dan stemmen dmv. likes. en het lied met de meeste likes zou het het koningslied zijn geworden. Zo simpel. 

je-bent-een-koning-scr

Wat hadden we met zijn allen kunnen genieten. Een keur aan inzendingen was ons ten deel gevallen van aandoenlijk amateuristische broddelwerkjes tot schitterende creaties. Wekenlang had het gegonst van activiteit via Twitter, Facebook en Youtube. Wat zouden we ons verbonden gevoeld hebben! En tijdens de Kroning zou ONS lied geklonken hebben. Voor na de kroning hadden we een festival kunnen organiseren waarin een (grote) selectie van afvallers voor 1x hun lied live ten gehore had mogen brengen. Geweldig toch?

Het heeft niet zo mogen zijn. Op 30 april neurien we braaf mee met lied dat ons van hoger hand is opgelegd.

koren

Radiostilte…

Radiostilte
Ze zijn er uit, Rutte en Samson, er ligt een regeerakkoord. Dat hebben we na weken van radiostilte uit de media mogen vernemen. Onze vertegenwoordigers in de Tweede Kamer buitelen over elkaar heen om het plan te torpederen, dan wel te bejubelen. De burger kijkt toe en staat feitelijk buiten spel (De commotie rond de zorg-premie ten spijt).

Openheid
Ooit, in 1977 is geprobeerd een kabinet (CDA, PvdA, D66) te formeren op basis van openheid, het werkte niet, het werd een mislukking. De parlementariërs eisten voortdurend wijzigingen op alle naar buiten gebrachte plannen, de coalitie-genoten gingen vechtend ten onder. De VVD ging er, met het CDA, met de winst vandoor.

Zo’n afging wilde de VVD zichzelf natuurlik besparen en dus werd het regeerakkoord in de grootst mogelijke afzondering bekokstooft. Ambtenaren werd gevraagd vele, vaak geheel tegengestelde opties te onderzoeken. Misschien nodig voor de beraadslagingen, maar ook heel effectief in het optrekken van een mistgordijn rond de hoofdrolspelers… rood potlood met stemvakjeMisschien was die openheid niet zo’n goed idee. Openheid geeft ons meer zicht op het proces, maar maakt ook dat we ons er meer mee willen bemoeien. In het huidige politieke systeem loopt die bemoeienis via volksvertegenwoordigers, een traag systeem dat burgers ontevreden achterlaat. In een stemhokje een vakje roodkleuren is het enige wapen dat we hebben, daarna zijn we overgeleverd aan de luimen van de Tweede kamer leden.

Eigenlijk heel vreemd dat de burger buitenspel staat bij beraadslagingen waarvan hij de gevolgen jarenlang zal ondervinden. En dat in een tijd dat de mensen steeds meer verbonden zijn, mondiger en beter geinformeerd dan ooit te voren. Dat moet anders kunnen.

Crowdsourced wetgeving
In Ijsland bijvoorbeeld zijn de inwoners actief betrokken bij wijzigingen van de grondwet. Via de sociale media kanalen mochten de IJslanders meedenken en -schrijven aan de nieuwe grondwet. In Nederland is er een particulier initiatief waarbij alle wetten in Github zijn gezet (Github een applicatie uit de software wereld om heel nauwkeurig versies van code en documenten te beheren) . Door de wetten in Github te zetten kunnen vele mensen een bijdrage leveren aan het aanpassen en verbeteren van onze wetten, zonder dat het overzicht verloren gaat. Door rond deze Github versie van de Nederlandes wetgeving een goed discussie en beheerplatform op te zetten zou je net als in Ijsland, onze wetgeving crowdsourced kunnen aanpassen aan veranderingen in de samenleving.

Reputatie
Een van de dingen die ontbreken in de huidige sociale netwerken is zoiets al reputatie. Als je je reputatie uitdrukt in een cijfer, is de hoogte van dat cijfer een indicatie van de waardering die je uit het netwerk hebt verkregen op basis van je bijdragen aan dat netwerk. Op basis van die reputatie kun je mensen meer rechten toekennen in het netwerk. Binnen Stackoverflow  een webapplicatie waarin software ontwikkelaars vragen kunnen stellen en/of antwoorden kunnen geven is reputatie een belangrijk onderdeel.. Binnen stackoverflow bouw je reputatie op doordat de vragen die je stelt met een plusje (of minnetje) gewaardeerd worden. Gewaaardeerde vragen stellen is dus goed voor je reputatie. Hetzelfd geld natuurlijk voor de antwoorden die je geeft. Door kwalitatief goede bijdragen stijgt dus je reputatie en daarmee de rechten die je hebt binnen Stackoverflow.

Nieuwe Democratie.
In de (nieuwe) netwerkdemocratie is radiostilte een lachertje. Burgers leveren een actieve bijdrage aan de vorming van wetten en kabinetsbeleid. Ze verkrijgen mandaat op basis van reputatie, real-time opgebouwd en gebaseerd op de reële bijdragen die ze leveren (en positief beoordeeld door vele mede burgers). Autoriteit op basis van opleiding of positie alleen  zal verleden tijd zijn. Ministers zullen geen leiders meer zijn maar uitvoerders van d.m.v. door crowdsourcing opgebouwd beleid.

Pleidooi voor een Tweede kamer app


Tegenwoordig heerst de opvatting dat er een kloof gaapt tussen politiek en burger. Daar ben ik het niet mee eens. Politiek en burger zijn nog nooit zo dicht bij elkaar geweest. En als je dicht bij elkaar komt knettert en vonkt het, dat is wat we nu zien.

Het behoeft ook geen uitgebreid pleidooi, dat het naderen van burger en politiek voor een belangrijk deel veroorzaakt wordt door de moderne communicatie middelen en internet. Vroeger las je het (politieke) nieuws op zijn vroegst de volgende ochtend in de krant. En je moest wachten op collega’s of vrienden om het nieuws te delen, in de hoop dat ze je ongenoegen/genoegen deelde. Nu kunnen we de politieke ontwikkelingen vrijwel realtime volgen. Doordat we via sociale media ons genoegen, maar meestal ongenoegen uiten, kan kritiek zich razendsnel verspreiden. Door de gedeelde kritiek, ontstaat er ook een nieuwe, krachtige verbondenheid. Begrijpelijk dat de politiek zich bedreigd voelt. De deur als laatste afscherming tussen politiek en burger is beroemd geworden.

De tijd is rijp voor een nieuwe stap. De tweede kamer app. Via deze app kunnen stemmingen direct bekend worden gemaakt. Er zijn veel meer mogelijkheden die de app bied, bijvoorbeeld chatuurtjes met TK leden en het beschikbaar stellen van informatie over vergaderingen, documenten, kamervragen etc. Ook zouden gebruikers die via Twitter, Hyves, Diaspora of Facebook ingelogd zijn, met elkaar over TK onderwerpen van gedachten kunnen wisselen en op elkaar kunnen stemmen voor een chatgesprek met een TK lid. Een deel van de informatie wordt nu al geboden via de website van de tweede kamer, maar daarvoor moet je thuis achter je PC zitten. De app maakt de bereikbaarheid en de dynamiek veel groter. Arme politici?

Er is echter nog een andere reden waarom ik de app graag zie komen. Het is mijn persoonlijke overtuiging dat de parlementaire democratie (partijenstelsel) aan het desssert van zijn leven bezig is. Misschien komt er nog een koffieronde, maar dan is het echt voorbij.
Hoe de nieuwe democratie er uit gaat zien dat is me nog niet duidelijk, wel dat de nieuwe communicatie mogelijkheden en sociale netwerken een belangrijke ondersteunende rol zullen spelen. Door de Tweede Kamer app kunnen burgers alvast kennis maken met en groeien naar een veel directere verbondenheid, die in de nieuwe democratie centraal zal staan.

Twitter een zoekmachine op menskracht…

Een paar dagen geleden verscheen er in mijn tijdlijn een tweet met een link naar een foto van een schitterend beeldhouwwerk. Je ziet het hierboven. Helaas was er geen informatie over de plaats waar het stond of de maker bij de foto. Ook een zoektocht op de site waar de foto was geplaatst leverde geen informatie.

Ik dacht er moet toch iemand in deze wereld langs dat beeld gelopen zijn, of het beeld kennen? Als ik nou een Tweet plaats met de vraag of iemand het kent en me wat informatie kan geven? Dat deed ik dus, hier vind je de tweet.

Binnen een uur had ik antwoord van @SimoneLaurey. Ze kende het beeld ook niet, maar had gezocht op “bronzen sculpture, freedom”. De naam was een gok. Ik heb de informatie dus niet gekregen van iemand die het beeld kende, maar een slim idee had om naar het beeld te zoeken.

Maar het maakt niet uit dat het resultaat gebaseerd is op een slimme zoekopdracht (die ik misschien zelf had kunnen bedenken) en niet op informatie van iemand die het beeldhouwerk kent. Door het delen van je vraag tref je iemand die een oplossing heeft, waar je zelf op dat moment niet bij kan.

Sociale media brengen mensen dicht bij elkaar, we hoeven niet alles meer zelf op te lossen. Vanuit die optiek is Twitter een human powered search engine, door onze collectieve intelligentie en creativiteit vinden we snel antwoorden op vragen waar we alleen niet opgekomen waren of pas na lang zoeken…..

De tweet is door 14 mensen geretweet. Met dank aan: @ArtenFrance, @metmijallesgoed, @KathyDullens, @Pattyspaghetti, @misstwieter, @sofienummer, @JustHennie, @nandajansen37, @kesteren2a, @Jeelthings, @nemcis, @Loesol , @pietervanderuit, @JeroenDalli

En vooral natuurlijk @SimoneLaurey voor haar creatieve zoekopdracht!

Het beeld is van Zeno Frudakis en heet Freedom en je kun het vinden in Philadelpia.