Categorie archief: internet

Het had zo mooi kunnen zijn het Koningslied.

koningslied

Ik heb te doen met John Ewbank. Het is een onmogelijke opdracht. Het koningslied schrijven. Maar ook een eervolle opdracht. Die krijgt hij niet zomaar. Een kroning is een gewichtige gebeurtenis. Hij doet het ook niet alleen. Een stoet van Belangrijke Nederlanders steunt hem en zingt mee. Het volk is ook niet vergeten. Ze mogen zinnen insturen, die verwerkt worden in het lied. Niet te veel invloed van het gepeupel natuurlijk dat zou maar leiden tot ordinaire toestanden.

John Ewbankd Het gepeupel kan echter goed overweg met sociale media. En dus als na weken van geploeter zijn  lied dan eindelijk wordt gepresenteerd, breekt de pleuris uit en wordt het lied afgebrand. Wees eerlijk John, daar had je op kunnen wachten. Het zijn tijden waarin het individu op gespannen voet staat met instituties. Het Koningshuis is zo’n instituut en al die organisaties er omheen ook. Het koningkrijk is een sprookje dat we met zijn allen in stand willen houden. De koning heeft geen macht meer. De koning is daarom vooral van het volk. En we willen liever geen gewichtige, poenerige organisaties en figuren die tussen ons en de Koning staan.

 Het had ook anders gekund. Een evenement voor het volk. Door een wedstrijd uit te schrijven. Met gebruik van de nieuwe sociale media. Elke burger of organisatie had een bijdrage kunnen leveren door een filmpje in te sturen met zijn of haar creatie. Burgers hadden kunnen dan stemmen dmv. likes. en het lied met de meeste likes zou het het koningslied zijn geworden. Zo simpel. 

je-bent-een-koning-scr

Wat hadden we met zijn allen kunnen genieten. Een keur aan inzendingen was ons ten deel gevallen van aandoenlijk amateuristische broddelwerkjes tot schitterende creaties. Wekenlang had het gegonst van activiteit via Twitter, Facebook en Youtube. Wat zouden we ons verbonden gevoeld hebben! En tijdens de Kroning zou ONS lied geklonken hebben. Voor na de kroning hadden we een festival kunnen organiseren waarin een (grote) selectie van afvallers voor 1x hun lied live ten gehore had mogen brengen. Geweldig toch?

Het heeft niet zo mogen zijn. Op 30 april neurien we braaf mee met lied dat ons van hoger hand is opgelegd.

koren

Advertenties

Lekte Anne Jan de kersttoespraak of is de wet lek?

Beeld Vrouwe Justitia Op kerstavond bezoekt internet ondernemer Anne Jan Roeleveld de website van het koninklijk huis. Op de site staat dat de kersttoespraak van onze vorstin de volgende dag online zou komen te staan, dus hij is geïnteresseerd.  Op de site staan diverse video van leden van het Koninklijk huis, die video’s kun je ook downloaden. De urls van deze video hadden een duidelijke opbouw, naast domeinnaam en pad een datum en een uniek id van de video.

Natuurlijk probeer je dan ook of de video van de kersttoespraak al beschikbaar is, de datum is 251212 dat is makkelijk en het id ophogen is ook geen rocket science. Zo vond Anne de kersttoespraak die pas de volgende dag op de televisie te zien zou zijn. Middels een tweet maakte hij de URL wereldkundig. Nederland was in rep en roer. De media noemden Anne een hacker en de RVD sprak van computervredebreuk. Screenshot 2012-12-27 at 23.19.55 Tot mijn verbazing zeiden zowel Arnoud Engelfriet (Ictrecht) als Brenno de Winter, dat het handelen van de internetondernemer strafbaar is, want volgens de wet heeft hij het systeem gemanipuleerd.

Vreemd. Een url is een verwijzing naar een bestand op een server, een adres zeg maar. Aan de url kun je niet zien of die openbaar is of niet, sterker nog de aard van een url is dat hij openbaar beschikbaar is. Het maakt daarbij niet uit of je aanpassingen aan de url doet, een url is een url.

Er zijn genoeg technieken beschikbaar om het knutselen aan een url zodanig te fustreren dat het niet loont om er een ander bestand mee van de server te halen Je kunt een deel van de url ‘hashen’. Je vervangt het logische deel van de url (in dit geval datum en id) door een ‘hash’ (Bijvoorbeeld: //content1b.omroep.nl/b9c0a0bd05afc5334d86d56ac0efbcf8/ 50d93e73/nos/docs/251211_kersttoespraak.pdf) of zorgt dat de url doorverwijst naar een pagina die meld dat de toespraak 25 december 2012 om 14.00 uur te zien zal zijn op dezelfde plek.

De wetgeving rond digitale zaken en internet grijpt op wetgeving voor de fysieke wereld. Computervredebreuk bijv. -het woord zegt het al-  grijpt terug op inbreken in een huis. Om verschillende redenen gaat die vergelijking mank. Enerzijds moet om in een huis in te breken naar dat huis toe, terwijl hacken (computervredebreuk) gewoon in je eigen huis vanaf je laptop of PC gebeurt. Anderzijds als je iets uit een huis ontvreemd moet de eigenaar de spullen ontberen, als je bestanden van een server haalt is dat niet zo, nadelen zijn er zeker wel maar hij ontbeerd de gegevens niet.

Neem als voorbeeld het sleutelen aan de URL. Ik doe dat ook vaak, omdat ik dan sneller de gewenste content krijg dan door zoeken en/of klikken in de site. Zolang ik publiek toegankelijke pagina’s op haal is dat niet erg, maar als ik per ongeluk een niet voor publicatie bedoelde pagina naar mijn computer haal ben ik strafbaar. Vreemd dat je onbedoeld crimineel kunt zijn

De politiek zou er goed aan doen de wetgeving volledig te baseren op nieuwe werkelijkheid van de digitale wereld en internet, om ervoor te zorgen dat betrokken partijen maximaal beschermd worden en de verantwoordelijkheden duidelijk zijn. Het is wenselijk in de wet op te nemen dat alle content op een server die via een url beschikbaar is als openbaar beschikbaar beschouwd wordt. Het beetje onschuldig spelen met een url maakt je niet dan plotseling tot een crimineel en websitebouwers en -beheerders kunnen zich dan niet meer opstellen als een stel naïeve kleuters die met duplo in het kinderdag verblijf aan het spelen zijn.

Op zijn weblog geeft Anne Jan Roelofsen zelf uitleg over het lekken van de kersttoespraak

ProjectXHaren – Is de schuldvraag nog relevant?

Terwijl de bewoners van Haren op zaterdagochtend de enorme schade van de rellen in hun dorp aanschouwden begonnen op internet, sociale netwerken en de ‘traditionele media’ de discussies los te barsten over wie er schuld hadden aan de ongeregeldheden.
Peter Breedveld van FrontaalNaakt legde schuld bij de ouders van Nederland wiens opvoeding de jeugd te veel vrijheid geeft. In de Trouw werd de schuld bij de gemeente Haren gelegd. Stevan de Jong betoogde in NRC Handelsblad dat de schuld ook bij de traditionele media lag en natuurlijk kregen ook de politie/ME Facebook  en de relschopper  de schuld toegewezen.
Het is echte de vraag of de schuldvraag nog wel relevant is anno 2012.

Het onstaan van ProjectXHaren is inmiddels algemeen bekend. Er kwam vervolgens een ongrijpbare beweging onder vooral jongeren op gang, die als snel zoveel momentum kreeg, dat hij niet meer was terug te draaien. Vervolgens liepen alle partijen achter de feiten aan. Overheden wisten zich geen raad, de politie had geen eenduidig plan van opereren, deskundigen werden het niet eens of er wel of niet een alternatief feest moest worden georganiseerd. Diverse radiostations en DJ’s gingen in de ‘vibe’ mee en verkondigen maar dat het een geweldig feest zou worden in Haren en een Harense supermarkt sloeg extra bier in voor wat extra inzet en om de feestvreugde te versterken.

Je zou kunnen zeggen dat de rollen waren omgedraaid. Normaal gesproken organiseren bedrijven of organisaties feesten die na een gedegen voorbereiding en overleg met verantwoordelijke partijen ontstaan. Gedurende het proces wordt de doelgroep klaar gestoomd voor het ‘feest’, middels reclame, berichtgeving in sociale – en traditionele media. Nu initieerden jongeren zelf hun ‘feestje’ in geen tijd maar met dramatische gevolgen.

Toch is het de toekomst. Dat burgers zelf het initiatief nemen en dat hoeft niet per definitie slecht af te lopen. De ongeregeldheden in Haren zou je een ongelukkige aankondiging kunnen noemen van de netwerksamenleving die aan het ontstaan is. In die samenleving kunnen burgers zich razendsnel organiseren en hebben de traditionele institutes het nakijken. Opgesloten binnen de muren van hun instituut zullen medewerkers en ambtenaren niet adequaat meer kunnen reageren op wat er in de samenleving speelt. Er is maar één antwoord, slecht die muren al kan ik zelf niet precies zeggen hoe.

Julian Assagne is een omstreden figuur, maar zijn uitspraak: ‘de komende strijd zal niet gaan tussen arm en rijk maar tussen het individu en de institutes’ heeft in ProjectXHaren gestalte gekregen. Er zijn geen schuldigen, een nieuwe wereld kondigt zich aan.

Gratis tips voor Selexyz

Nederland is in rep en roer. De boekwinkelketen Selexyz dreigt failliet te gaan. Dat kan toch niet!? De revolutionaire veranderingen die internet en sociale netwerken in de samenleving te weeg brengen zijn voor veel Nederlanders moeilijk te bevatten.

Is Selexyz gedwongen ten onder te gaan in het online geweld van snelle, goedkope service? Dat geloof ik niet zo. Online winkelen is snel, gemakkelijk en goedkoop maar ook onpersoonlijk en zakelijk. Ik ben er van overtuigd dat de (boek)winkel in de straat kan overleven. Uitgangspunt moet zijn dat de klant niet meer komt voor het boek, dat kan hij ook online kopen, maar voor de beleving, een goed advies, het delen van liefde voor boeken en ook een beetje reuring…

Tip 1.

In het item over Selexyz op het NOS Jorunaal van afgelopen zaterdag wordt een oudere man aangesproken die een Selexyz winkel uitloopt. Uit een lullig plastic tasje vist hij 2 boeken… Zo laat je een klant toch niet de winkel uitgaan! Geef ze de persoonlijke aandacht die een fysieke winkel kan bieden. Die boeken pak je toch in, in mooi cadeaupapier en met een strikje! En als dat te bewerkelijk is aan de kassa, regel dan een papieren zak in de vorm van een boek. En overhandig elke aankoop met een vriendelijke glimlach.
Bekijk de video

Tip 2.
Als je een boek dezelfde dag nodig hebt, bijvoorbeeld voor een kado, of een reis, dan win je het als fysieke winkel van de online shop. Zorg dus voor een goede collectie cadeau-waardige boeken en goedkope pockets voor op reis, bijvoorkeur op een goed/snel bereikbare plek.

Tip 3.
Ga een samenwerking met Amazon.com aan, een Nederlandse ‘vestiging’ is gepland. Er is voor Amazon geen mooiere introductie in Nederland te bedenken dan als redder van Selexyz. Bovendien verkrijgt Selexyz het zo fel begeerde online platform en Amazon heeft er gelijk een schitterende reeks boekwinkels bij.

Veel mensen snuffelen in de boekwinkels en kopen goedkoop online. Zet scanners in de winkel. Als een ‘snuffelaar’ een leuk boek vindt kan hij het langs de scanner halen en online bij Amazon kopen en met zijn pas afrekenen, het kan thuis worden bezorgd, of in de winkel. Klinkt idioot, maar er wordt toch weer een paar euro gevangen op het boek, waardoor het snuffelen te gelde wordt gemaakt!

Tip 4.
Laat elke winkel zich verbinden met de omgeving. Zorg ervoor dat het personeel de trouwe klanten kent en met egards ontvangt. Geef boekenclubs en organisatoren van schrijvers cursussen de mogelijkheid om in de winkel bijeenkomsten en lessen te organiseren. Midden tussen de boeken, dat is heel wat anders dan in een anoniem zaaltje achteraf en de winkel is natuurlijk open. Organiseer middagen waarin lokale schrijvers en dichters hun werk mogen presenteren. Het is een verbondenheid die de webshop nooit kan bieden. Klanten zullen de lokale Selexyz ervaren als ‘hun’ winkel. In dat kader is het ook handig om niet ‘Selexyz’ maar de naam van de winkel prominent op de pui te zettten.

Tip 5.
Breng thema’s in de winkel en zorg voor reuring. Je kunt niet alle boeken verkopen, dat kan de online winkel wel. Breng daarom thema’s aan rond kinderboeken!!, literatuur, koookboeken, reisboeken, kunst en fotografie, etc.Organiseer aktiviteiten binnen deze thema’s. Elke woensdagmiddag een activiteit voor kinderen, voorlezen, eigen gedichten. Als Conimex met een nieuwe productlijn komt, biedt ze dan de fraaie entourage van de kookboekenafdeling voor de product lancering, de verkoop van boeken gaat natuurlijk door. Lok de mensen naar de winkel met wat reuring, kopen in de webshop is zo saai…

Tip 6.

Selexyz boekwinkels zijn enorm groot, de hoeveelheid boeken intimideert me. ik kan er ook nooit mijn weg vinden als ik bijvoorbeeld een kookboek of filosofieboek nodig heb. Ga eens te rade bij een winkel als de Bijenkorf voor de bewegwijzering in de winkel, zodat je een afdeling sneller kunt vinden. Stap af van de traditionele, magazijnachtige inrichting met wanden vol boeken, maak het speelser afgestemd op de thema’s. Geef een (lokaal) museum de ruimte om een expositie in te richten.

Transparant betalen met Stripe

Online shoppen neemt toe. Voor online winkelen moet er echter ook online betaald worden.  Betaaldiensten (payment services) zijn dan ook hot. Begrijpelijk. Er zijn ontelbare online webwinkels en diensten en ook het aantal banken en Creditcard maatschappijen is aanzienlijk. Tussen beide partijen kunnen deze services aan het verzorgen van de transacties een aardige boterham verdienen. Met grote regelmaat verschijnt er dan ook een nieuwe startup, of beginnen bestaande bedrijven een nieuw initiatief om de betaling tussen beide partijen te verzorgen.

Een startup die bijzondere aandacht verdient naar mijn mening is Stripe.  Het vereenvoudigt het opzetten van een online betaalservice drastisch en combineert dat met redelijke prijzen, zonder verborgen kosten, transparantie dus. In deze tijd waarin de financiële wereld een obscuur imago heeft gekregen geen overbodige luxe.

De potentie van Stripe is investeerders niet ontgaan. Het bedrijf heeft dan ook een startkapitaal van 2 miljoen dollar weten te bemachtigen. De eigenaren van Paypal behoren tot de investeerders.

Op internet is nog niet veel informatie te vinden over het bedrijf, maar dit is een goed (maar ook kort) verhaal op RWW: “Here’s What Stripe, Stealth Payment Startup Backed by PayPal Founders, Will Do

Eenvoudige implementatie
Voor de implementatie van een betaal-service  met Stripe zijn 3 stappen nodig:
  1. Het aanmaken van een betalingsformulier waarbij je gebruik maakt van het Stripe.js script (javascript).
  2. Een beveiligde (ssl) verbinding regelen.
  3. Ren account aanmaken op de Stripe site. Daarvoor moet je een formulier invullen en opsturen. Zodra het formulier in goede orde ontvangen is, wordt je account direct geactiveerd. Het afsluiten van een contract met Stripe is niet nodig en er zijn dus ook geen ontbindingsvoorwaarden.
Dit is een link naar een video, met een uitleg voor (Rails) ontwikkelaars die de eenvoud van de Stripe implementatie toont: http://railscasts.com/episodes/288-billing-with-stripe

Een statement van de Stripe site:
“Stripe will enable any developer to add payment and billing functionality to their own application with a JSON API that can be connected to in 5 minutes, with no branding requirements or directing users to the Stripe site. It will strive to be transparent and contemporary”

Transparante kosten
De kosten voor het gebruik van Stripe Payment services zijn simpel: 2.9% + 30¢ (dollarcent) per succesvolle transactie. Voor meer informatie over de prijzen: https://stripe.com/help/pricing
Kosten bij een doorsnee Provider:
http://www.buckaroo.nl/zakelijk/producten/tarieven.aspx

Veiligheid
De creditcard-gegevens worden over een SSL verbinding (verplicht)  verpakt in een speciale token naar Stripe gestuurd. De webshop hoeft zelf geen creditcard informatie op te slaan, dit is een goede zaak, want deze betalingsgegevens horen maar op 2 plaatsen thuis, bij de klant en bij de creditcard maatschappij.
Stripe voldoet aan de hoogste PCI standaarden.

Vendor Lock in
Je wilt je klantgegeven en betalingen natuurlijk niet kwijt. Stripe heeft ‘data-portability’ hoog in haar vaandel staan en helpt je bij de migratie naar een ander provider. Aan het beëindigen van het contract (dat er niet is) zijn geen kosten verbonden.
Het stantpunt van Stripe:
“The founders of Stripe feel very strongly about data portability. We’ll try to keep you with us by offering a better product than all of our competitors, but we won’t keep you by locking you in. If you want to leave us for somebody else, we’ll help you migrate your credit card data in a secure and PCI-compliant way. We’re programmers at heart, and we strongly believe in open systems and a level playing field”

Nadelen
* Het duurt 7 dagen voor een transactie wordt bijgeschreven op je bankrekening.
* Vooralsnog is Stripe alleen in de US verkrijgbaar. Dus om met Stripe te werken heb je een adres en een bankrekening in de US nodig maar aan het internationaal gaan van Stripe wordt hard gewerkt.

Ter overweging
Het is de vraag hoe Stripe om zal gaan met iDeal. Een Nederlands product om online betalingen te verrichten maar dat nogal anders in elkaar steekt dan creditcardbetalingen. iDeal wordt alleen in Nederland gebruikt maar is daar ook erg succesvol. Als Stripe in Nederland wil slagen zal het een antwoord moeten vinden op deze betaalwijze.

De kracht van Stripe vind ik de enorme klantgerichtheid (Webshop, online-diensten en hun ontwikkelaars), de focus op veiligheid en transparantie. Dat is wat (online) handel nodig heeft. Het claimen en beschermen van je gebiedje is zo armoedig. Stripe geeft een goed voorbeeld en ik verwacht daarom veel van het bedrijf.

1%> Facebook <99%


Het succes van de #occupy beweging is onverbrekelijk verbonden met het succes van Facebook. Via de sociale netwerksite zijn in korte tijd een grote hoeveelheid mensen gemobiliseerd voor vele bijeenkomsten wereldwijd. Het is dus een zeer krachtig instrument dat zijn waarde ook al bewezen heeft in Egypte en Tunesië .
Het bedrijf verankert zichzelf op deze manier in de samenlevingen van bijna alle landen en is voor velen burgers al onmisbaar. Dit succes werkt als een magneet op investeerders, die dan ook in de rij staan om vele miljoenen in het bedrijf te mogen pompen. Hier schuilt echter ook een duistere kant van het bedrijf. De #occupy beweging keert zich tegen de oneerlijke verdeling van het geld en de graaizucht bij banken en grote bedrijven. Maar het zijn juist deze grote bedrijven die in Facebook investeren.

Ik denk dat de CEO’s van al die multinationals en investeringsmaatschappijen het gevaar nog niet beseffen. Via sociale netwerksites babbelen de mensen, naar hun mening over konijntjes, over dingen die ze gekocht hebben, over sport en over televisie programma’s. Dat Facebook ook gebruikt kan worden om mensen op te roepen tot protesten is een onvoorziene ontwikkeling. Als aanjager van de Arabische lente kan het nog waardering krijgen van CEO’s vooral omdat het het succes van Facebook waar ze zoveel geld in hebben geïnvesteerd vergroot. Maar als dat protest zich (steeds effectiever) tegen henzelf keert wordt het een heel ander zaak.

Nu is de #occupy beweging nog onschuldig en wordt het vooral gezien als een hobby van alternatievelingen. Maar wat gebeurt er als de deze beweging groter wordt en de CEO’s en bestuurders het benauwd gaan krijgen? Facebook zien ze als een machine waar veel geld mee verdiend kan worden, maar dan horen de gebruikers zich natuurlijk wel naar hun wensen gedragen. Het troetelkindje moet natuurlijk niet de poten onder hun stoelen vandaan gaan zagen! Dus wat te doen?

Facebook afsluiten zou te opzichtig zijn en hun investeringen bederven, bovendien zou dit tot grote ophef leiden, zoals dat (internationaal) ook het geval was in Egypte en Tunesië.
Een veel effectievere weg is het zwartmaken van de #occupy beweging. Aangezien vele media als kranten en televisiezenders in handen zijn van deze CEO’s is dat geen enkel probleem. Andere bevolkings groepen zullen opgezet worden tegen de geweldloze beweging. Ook zal er geprobeerd worden geweld uit te lokken door deelnemers aan de beweging te sarren en te treiteren. De kans is heel reëel dat ze daar in slagen. De volgende -onvermijdelijke- stap zal zijn dat de overheid ingrijpt. Dat zal het maar al te graag doen, want ze zitten met de beweging in de maag en elk legitiem lijkend excuus zullen ze dan ook zeker aangrijpen om deze luis in de pels onschadelijk te maken.

Ik heb maar 1 advies voor de #occupy beweging en dat is dat ze zich nooit moeten laten verleiden tot geweld. Dat zal moeilijk zijn, heel moeilijk. Als ze er in slagen geweldloos te blijven zal er uiteindelijk toch worden ingegrepen wat daarvoor zijn de belangen van overheden, banken en multinationals te vervlochten en te groot. Maar op dat moment zal het voor de doorsnee burger glashelder zijn dat de democratie faalt, want in het belang van die ene procent worden een oprecht streven van miljoenen burgers uiteen gelagen.

Don Quichot en het cookie-monster

Zo af en toe duikt hij weer op, het cookie-monster. Het vreselijke beest dat ons overal achtervolgt, alles van ons weet en alleen het slechtste met ons voor heeft.

De belangstelling voor het cookie-monster wordt dit keer veroorzaakt door de Telecom wetgeving waar dinsdag 14 juni in de Tweede Kamer over gestemd wordt. Er is realistische Europese wetgeving om dit monster te beteugelen, maar drie partijen (PVV, PvdA, D66) in de Tweede Kamer vinden de wetgeving niet ver genoeg gaan en komen met een voorstel (amendement) dat ons surfplezier definitief zal vergallen. Kortweg houdt het amendement in dat er voor elke te plaatsen cookie een melding verschijnt die de toestemming van de gebruiker vraagt (evt 1x per site).

Cookies worden veel gebruikt, dus een beetje ervaren surfer begrijpt, dat met de aanname van dit voorstel surfen vooral wegklikken wordt.

Die angst voor cookies is eigenlijk ongegrond. Cookies zijn heel transparant.  Je kunt ze als gebruiker allemaal bekijken en als het je niet bevalt ook allemaal deleten. Browsers bieden ook goede mogelijkheden om het cookie-monster te beheersen. In Chrome kun bijvoorbeeld bij het afsluiten al je cookies laten deleten. Je bent als gebruiker de baas en betuttelende amendementen zijn daarom overbodig. Een goede voorlichting over het nut/onnut van cookies en hoe je daar met je browser controle over hebt is voldoende als ‘bescherming’ voor de burger.

Veel op internet is gratis. De verdiensten komen van advertenties, hoe gerichter deze advertenties aansluiten bij de wensen van de bezoeker, des te groter is de kans dat er op wordt geklikt. Dat heeft misschien iets beangstigends, maar het kan zomaar zijn dat een gerichte advertentie voor jou echt van waarde is.

Een uitstapje. Ikea. Bij Ikea staan er altijd (bewust gecreëerde ?) rijen voor de kassa. De klanten staan dan tussen bakken met prullaria en velen zwichten voor de leuk ogende spulletjes. De klant wordt zo extra -met hard werken verdiend- geld uit de zak geklopt. Het zijn slimme verkoop/marketing trucs en de detailhandel zit er vol mee.

Daar hoor je onze politici niet over, maar voor de relatief onschuldige cookies -die je bovendien goed kunt beheersen- moet door een aantal Don Quichot’s een speciaal amendement worden ingediend.

Het amendement is een misplaatste vorm van betutteling van de burger. Het past ook niet in een tijd waarin die burger aangeeft zelf verantwoordelijk te willen zijn en betutteling van de overheid afwijst. Ik vraag dan ook aan elke verstandige politicus in de Tweede Kamer tegen dit voorstel te stemmen.