De ‘cookiewet’

Ten eerste, er is helemaal geen Cookiewet. 5 juni j.l. is de Telecomwet van kracht geworden en die wet bevat een artikel (11.7a) dat handelt over cookies. Eigenlijk niet eens cookies. In het artikel is de computer ‘randaparatuur’ van de bezoeker (kan dus ook een mobiel apparaat zijn) en wordt er gesproken over het lezen en schrijven van gegevens die opgeslagen zijn op die randapparatuur. Een bredere definite dus dan cookies. Zo stelt de minister duidelijk dat ook ‘browser fingerprinting’ tot het lezen van opgeslagen data behoort:

Het lezen van de combinatie van instellingen en kenmerken van het apparaat met als uitsluitend doel de met dat apparaat opgevraagde dienst te leveren (bijvoorbeeld om de bezochte website goed te kunnen weergeven) valt onder de uitzondering in het derde lid. Het lezen van deze informatie om het surfgedrag van de gebruiker van het apparaat te volgen valt niet onder de uitzondering. Hiervoor is dan ook geïnformeerde toestemming van de gebruiker vereist.

In de praktijk van dit moment zijn vooral het aanmaken en lezen van cookies waar het wets-artikel over gaat. Na het nodige over het onderwerp gelezen te hebben onderscheid ik voor de wet 3 relevante gebruiksvormen van cookies: techisch noodzakelijke cookies, tracking cookies en thrid party cookies.

De eerste vorm (techisch) noodzakelijke cookies. Deze cookies mogen zonder toestemming van de bezoeker te vragen geplaatst/gelezen worden omdat ze ‘strikt noodzakelijk’ zijn voor het functioneren van de website/applicatie. Te denken valt aan cookies nodig voor inloggen, de inhoud van een winkelmandje ‘onthouden’ of de gekozen startpagina van een bezoeker beewaren.

Dan een sprongetje naar de 3de vorm thrid party cookies. Dit zijn de cookies die aanleiding zijn geweest voor het opnemen van het artikel in de wet. Deze cookies worden o.a. geplaatst door advertenties in een webpagina (third party). Ze zorgen o.a. voor het bekende effect dat als je een keer een paar websites bezoekt om een hok voor het konijn van je dochter uit te zoeken, je nog dagen achtervolgd word door advertenties over konijnen hokken.

“Met behulp van de gegevens die op de randapparatuur van gebruiker of abonnee worden opgeslagen wordt een profiel opgebouwd dat soms herleidbaar is tot de persoon en dat gebruikt wordt om advertenties toe te spitsen op voorkeuren van de gebruiker of abonnee. Aangezien dergelijke methodieken in de ogen van de indieners inbreken op de persoonlijke levenssfeer. “

De (terechte) vrees bestaat dat advertetiebedrijven door gebruik van deze cookies en het bewaren van het IP adres van de bezoeker er (stiekum) hele persoonlijke profielen kunnen worden opgezet, inclusief woonadres en dat is natuurlijk een schending van de privacy.

Dan de tweede gebruiksvorm tracking cookies. Ze worden vooral gebruikt om de bezoeker binnen een website te kunnen volgen en te zien waar hij/zij afhaakt of op welke link veel wordt geklikt. Web-analyse software maakt van dit soort cookies gebruik. websitebeheerders en marketeers beschouwen de resultaten als onontbeerlijk voor een goed beheer van de site. (Voor dit gebruik is geen IP adres nodig en wordt in de meeste gevallen ook niet gebruikt.)
Google-analytics is een zeer populaire tool die hier voor wordt gebruikt. De OPTA is er heel duidelijk dat ook Google Analytics (en dus ook andere tracking tools die cookies gebruiken) onder de wet vallen. Er moet dus toestemming voor worden gevraagd!

Dat de privacy van bezoekers van websites belangrijk is daar twijfelt niemand aan en dat online adverteerders ver gaan om de klanten te bereiken en te volgen zal ook niemand ontkennen. De ‘cookiebepaling’ probeert aan die praktijk van adverteerders paal en perk te stellen en zo de privacy te beschermen maar toch vind ik de wet een stap terug, gebaseerd op de tijd dat websites nog min of meer op zichzelfstaand waren en alleen middels hyperlinks met elkaar verbonden. De onderlinge afhankelijkheid qua, links, content, inkomsten en verwevenheid met sociale netwerken/media is nu zo groot dat kwesties rond verantwoordelijkheid (voor plaatsen cookies) en wat noodzakelijk is niet eenvoudig op te lossen zijn. Websitebeheerders bijvoorbeeld beschouwen analysetools als onmisbaar gereedschap om inhoud van – en de flow door de site op de bezoeker af te stemmen maar voor een goede werking van die tools is een cookie vrijwel onontbeerlijk.
Ook de beleving van de gebruiker hangt voor een belangrijk samen met die verwevenheid van websites. De cookiebepaling zal in dat krachtenveld een plek moeten vinden.

Hoe gaat het nu verder? De OPTA heeft aangekondigd prioriteit aan de naleving van de bepaling te geven. Met het uitdelen van boetes en/of waarschuwingen zal blijken hoe invulling aan de wet zal worden gegeven. Mijn verwachtig is dat bedrijven naar de rechter stappen om de boetes aan te vechten. Het kan dus nog interessante tweede helft van het jaar worden.

Goed overzicht van de recente ontwikkelingen rond de cookiebepaling:
blog.e-difference.nl – De cookiewetgeving wat is het en wat zijn de gevolgen

Waardevolle site waar ik veel informatie gevonden heb over de cookiebepaling:
cookierecht.nl

De letterlijke tekst van artikel 11.7a uit de telecomwet:
wetten.overheid.nl – Artikel117a – geldigheidsdatum_01-07-2012

Advertenties

Gratis tips voor Selexyz

Nederland is in rep en roer. De boekwinkelketen Selexyz dreigt failliet te gaan. Dat kan toch niet!? De revolutionaire veranderingen die internet en sociale netwerken in de samenleving te weeg brengen zijn voor veel Nederlanders moeilijk te bevatten.

Is Selexyz gedwongen ten onder te gaan in het online geweld van snelle, goedkope service? Dat geloof ik niet zo. Online winkelen is snel, gemakkelijk en goedkoop maar ook onpersoonlijk en zakelijk. Ik ben er van overtuigd dat de (boek)winkel in de straat kan overleven. Uitgangspunt moet zijn dat de klant niet meer komt voor het boek, dat kan hij ook online kopen, maar voor de beleving, een goed advies, het delen van liefde voor boeken en ook een beetje reuring…

Tip 1.

In het item over Selexyz op het NOS Jorunaal van afgelopen zaterdag wordt een oudere man aangesproken die een Selexyz winkel uitloopt. Uit een lullig plastic tasje vist hij 2 boeken… Zo laat je een klant toch niet de winkel uitgaan! Geef ze de persoonlijke aandacht die een fysieke winkel kan bieden. Die boeken pak je toch in, in mooi cadeaupapier en met een strikje! En als dat te bewerkelijk is aan de kassa, regel dan een papieren zak in de vorm van een boek. En overhandig elke aankoop met een vriendelijke glimlach.
Bekijk de video

Tip 2.
Als je een boek dezelfde dag nodig hebt, bijvoorbeeld voor een kado, of een reis, dan win je het als fysieke winkel van de online shop. Zorg dus voor een goede collectie cadeau-waardige boeken en goedkope pockets voor op reis, bijvoorkeur op een goed/snel bereikbare plek.

Tip 3.
Ga een samenwerking met Amazon.com aan, een Nederlandse ‘vestiging’ is gepland. Er is voor Amazon geen mooiere introductie in Nederland te bedenken dan als redder van Selexyz. Bovendien verkrijgt Selexyz het zo fel begeerde online platform en Amazon heeft er gelijk een schitterende reeks boekwinkels bij.

Veel mensen snuffelen in de boekwinkels en kopen goedkoop online. Zet scanners in de winkel. Als een ‘snuffelaar’ een leuk boek vindt kan hij het langs de scanner halen en online bij Amazon kopen en met zijn pas afrekenen, het kan thuis worden bezorgd, of in de winkel. Klinkt idioot, maar er wordt toch weer een paar euro gevangen op het boek, waardoor het snuffelen te gelde wordt gemaakt!

Tip 4.
Laat elke winkel zich verbinden met de omgeving. Zorg ervoor dat het personeel de trouwe klanten kent en met egards ontvangt. Geef boekenclubs en organisatoren van schrijvers cursussen de mogelijkheid om in de winkel bijeenkomsten en lessen te organiseren. Midden tussen de boeken, dat is heel wat anders dan in een anoniem zaaltje achteraf en de winkel is natuurlijk open. Organiseer middagen waarin lokale schrijvers en dichters hun werk mogen presenteren. Het is een verbondenheid die de webshop nooit kan bieden. Klanten zullen de lokale Selexyz ervaren als ‘hun’ winkel. In dat kader is het ook handig om niet ‘Selexyz’ maar de naam van de winkel prominent op de pui te zettten.

Tip 5.
Breng thema’s in de winkel en zorg voor reuring. Je kunt niet alle boeken verkopen, dat kan de online winkel wel. Breng daarom thema’s aan rond kinderboeken!!, literatuur, koookboeken, reisboeken, kunst en fotografie, etc.Organiseer aktiviteiten binnen deze thema’s. Elke woensdagmiddag een activiteit voor kinderen, voorlezen, eigen gedichten. Als Conimex met een nieuwe productlijn komt, biedt ze dan de fraaie entourage van de kookboekenafdeling voor de product lancering, de verkoop van boeken gaat natuurlijk door. Lok de mensen naar de winkel met wat reuring, kopen in de webshop is zo saai…

Tip 6.

Selexyz boekwinkels zijn enorm groot, de hoeveelheid boeken intimideert me. ik kan er ook nooit mijn weg vinden als ik bijvoorbeeld een kookboek of filosofieboek nodig heb. Ga eens te rade bij een winkel als de Bijenkorf voor de bewegwijzering in de winkel, zodat je een afdeling sneller kunt vinden. Stap af van de traditionele, magazijnachtige inrichting met wanden vol boeken, maak het speelser afgestemd op de thema’s. Geef een (lokaal) museum de ruimte om een expositie in te richten.

De website van open venster tot gevangenis?

In een tweet melde ik kortgeleden dat Thuisafgehaald.nl een site met veel potentie is. Dat vind ik nog steeds, maar na het lezen van een artikel op Shaerable twijfel ik toch of de site zonder meer een succes gaat worden.

In het artikel stelde Juho Makkonen dat veel sharingsites niet echt van de grond komen. Natuurlijk is het zo dat dergelijke sites geen investeerders hebben die miljoenen beschikbaar stellen en dus moeten werken met kleine budgetten. Als oplossing voor het probleem stelt de schrijver dat de sites beter moeten gaan samen werken. Misschien is die constatering ook wel het probleem. In deze tijd is een website al snel een geïsoleerde omgeving, een gevangenis, zeker als je als gebruiker een account moet aanmaken en steeds moet inloggen. Dat geld niet voor sharingsites alleen, maar eigenlijk voor alle sites. Gebruikers gaan geen tientallen sites beheren, maar alleen de voor hun waardevolle. De drijveer zal zijn het voordeel welke een site ze bied. Is dat voordeel niet groot genoeg, dan laten ze de site links liggen.

Is er geen oplossing voor dit probleem? Nog niet echt naar mijn menig, maar je kunt veel doen om delen en samenwerken mogelijk te maken. Laat ik ze op een rijtje zetten.

  • Inloggen met je Twitter, Google+, Facebook of Hyves account. Dit ontneemt de gebruiker de last van weer een username/password combinatie te moeten onthouden. Bovendien kun je gebruik maken van de belangrijkste profiel gegevens, zoals naam, geslacht leeftijd etc. Hoeft de gebruiker dat ook niet in te vullen.
  • Natuurlijk maak je als sitebeheerder een account aan op Twitter en regel je een Facebookpagina, maar communiceer ook via deze netwerken. Laat een gebruiker weten welke maaltijden er in zijn postcode gebied die dag worden aangeboden.
  • Gebruik email. Ondanks de opkomst van sociale netwerken is email nog steeds springlevend. Geef de klant keuze uit diverse mogelijkheden. Een nieuwsbrief met de nieuwe koks die zich hebben aangemeld. En een dagelijkse mail met maaltijden die in zijn postcode gebied worden aangeboden. Vanuit zijn mail kan hij vervolgens een maaltijd kiezen en bestellen. Of een mail met de vraag of zijn maaltijd met een cijfer wil beoordelen, per reply. Een startup met de naam Powerinbox maakt het mogelijk dat gebruikers vanuit hun (web)mail een willekeurig site kunnen aansturen. Handig voor kleine handelingen.
  • Kijk in he algemeen welke succesvolle diensten er al zijn die je als publicatie/communicatie kanaal kun aanbieden. Misschien zijn er mogelijkheden via Marktplaats of zelfs Bol.com.
  • Bied een API (Application Programming Interface) aan voor je site. Ontwikkelaars van andere sites en startups kunnen jou diensten dan integreren. Het klinkt erg ingewikkeld, maar dat valt mee. Een redelijk ervaren programmeur moet daarmee uit de voeten kunnen.
  • RSS Met een gepersonaliseerde RSS feed kun je de gebruiker op de hoogte stellen van het aanbod in zijn postcodegebied.
  • Als laatste, maar misschien wel de belangrijkste, integreer het mobiele platform. Minimaal een serieuze, mobiele versie van je site. Maar een app kan handiger zijn. Een gebruiker heeft zijn mobiel vrijwel altijd, overal bij zich. Hij hoeft niet te wachten tot hij beschikt over een PC waarmee hij op de site kan inloggen. Met zijn mobiel is ook zijn lokatie beschikbaar, zodat hij bijvoorbeeld kan zien waar hij een thuisgemaakte maaltijd kan afhalen en hoe hij daar dan moet komen (via bijvoorbeeld Googlemaps)!

Het web veranderd voordurend. Steeds meer diensten kunnen online geregeld worden. Dat vergt evenzoveel accounts en voor al die accounts moet je je inloggevens bewaren/onthouden. Dat word ondoenlijk, dus daar zal wel een oplossing voor komen. Hoe die oplossing er uit zien weet ik nog niet, maar het zal iets zijn van een persoonlijke applicatie (app) omgeving, die veilig bereikbaar is vanaf PC, mobiel of tablet. Er is een bedrijf dat met een dergelijke omgeving bezig is Qiy. Daarover meer in een volgend blog.


Het nieuwe werken, utopie of nachtmerrie?

Droom werknemers komt uit
Werknemers willen al lang flexibeler werkvormen. Een uurtje later op het werk komen om de kinderen naar school te kunnen brengen, een dag in alle rust thuiswerken en niet in de file te hoeven te staan. Internet en mobiele apparaten maken dat goed mogelijk. Met een smartphone ben je overal bereikbaar en kun je je mail lezen. Met vpn kun je thuis inloggen op je digitale werkomgeving. Het zijn aspecten van het nieuwe werken (HNW).
Werkgevers stonden hier lang huiverig tegenover. Flexibeler werken betekent ook minder (zichtbare) controle op je werknemer, ook al is aangetoond dat bijv. thuis werken de productiviteit verhoogt. Pas toen werkgevers beseften dat met HNW aanzienlijk op de kosten van kantoorruimte bespaard kon worden, gingen ze om.


Werkgevers en werknemers nemen inmiddels gezamenlijk voortvarend HNW projecten ter hand. Er komen mooie, nieuwe en speelse inrichtingen van de kantoorruimte, met een lounge hoek, stilte-plekken en mogelijk zelfs een espressobar. Tot zover de mooie kant van het verhaal maar HNW houd hier niet op…

De werkgever pakt door
Lang geleden was je tijdens de kantooruren min of meer bezit van je werkgever. Acht uur per dag, veertig uur per week. Goed gecontroleerd door prikklokken en een strenge chef. De tijden zijn veranderd, HNW is de nieuwste fase in een enorm veranderingsproces.


Binnen bedrijven worden projecten gestuurd op kosten, niet op uren. Nu -in deze vluchtige tijd- de controle op gewerkte uren veel lastiger is geworden en de urenverantwoording werknemers regelmatig tot razernij brengt is het tijd om ook die horde te slechten. Je betaalt werknemers niet in uren, maar voor de geleverde output. Makkelijker te controleren en beter te budgetteren.
Vanuit die gedachte is het vervolgens heel logisch het bedrijf anders te organiseren. Kleine afdelingen, met een minimum aan vaste medewerkers bewaken de kerntaken van de onderneming. Alle andere werknemers worden opgenomen in een pool, een soort -intern- uitzendbureau. Voor de uitvoering van projecten worden uit de pool teams geformeerd en aangestuurd door vaste medewerkers van een afdeling. Na afronding van het project wordt het team opgeheven. Veel bedrijven hebben al een inhuurdesk voor extern, tijdelijk personeel. Het eigen personeel daar aan toevoegen is niet zo’n grote stap verder.

De uitzendbureauconstructie betekent nog meer efficiëntie voor de werkgever. Bovendien zullen medewerkers veel meer beoordeeld worden op output en niet op gewerkte uren. Efficiënte medewerkers, die in korte tijd goed resultaat neer zetten, zullen veel gevraagd worden binnen de tijdelijke teams, de zwakkere medewerkers brengen meer tijd door op de bank. Dat zal snel voor managers en werknemers zelf zichtbaar worden. Medewerkers zullen harder gaan werken en zich concurrerende opstellen. De veilige muren van een afdeling zijn verdwenen. Via de pool kunnen ook makkelijker zelfstandigen worden aangenomen een extra bedreiging en concurentie voor de vaste werknemr.
De veelgevraagde medewerkers kunnen hogere looneisen stellen en carrière maken maar de zwakkere en recalcitrante medewerkers (die zich niet kunnen/willen conformeren aan het nieuwe systeem) blijven steken in loon en komen niet verder.

Een nieuwe werkelijkheid


Werkgevers hebben niet graag in- of minder productieve medewerkers in dienst. Een reorganisatie biedt hier uitkomst. Als het niet slecht gaat met het bedrijf kan men het ‘beschermen van de concurrentiepositie’ of ‘inspelen op ontwikkelingen in de markt’ als argument aanvoeren om een reorganisatie door te voeren. Het zal duidelijk zijn welke medewerkers in dat proces zullen moeten afvloeien. Na de reorganisatie zullen zelfstandigen in eerste instantie de eventuele nieuwe werkplekken innemen.
Het is de vraag of de gemiddelde medewerker dan nog zo blij is met HNW. De nieuwe kantoorinrichting doet alweer sleets aan, de espressobar is allang wegbezuinigd en zijn baan staat op de tocht…

Yammer een knus hoekje of serieus werkpaard?

Yammer is een sociaal netwerk als Facebook dat binnen bedrijven ingezet kan worden. Het heeft een gratis variant en een advanced versie waar je voor moet betalen. Die gratis instap is een bewuste keuze. Het bedrijf ziet vrijwillige deelname aan het sociale bedrijfnetwerk als een pijler voor succes en als je eerst moet betalen is er van vrijwilligheid geen sprake. Yammer is echter geen open source.

Het Bedrijf is bezig met een wereldwijde tour om haar product te promoten. Ook Amsterdam werd op 1 maart j.l.  aangedaan. Het was het drukst bezochte event in de tour tot nu toe. Het laat zien dat Yammer leeft in Nederland.

Binnen bedrijven wordt Yammer doorgaans geïntroduceerd door early adopters die beginnen met de gratis versie van het sociale bedrijfsnetwerk. Daarna kunnen medewerkers zich (vrijwillig!) aanmelden met hun bedrijfs-email daartoe vaak uitgenodigd door collega’s. Gezien de grote deelname aan het event in Amsterdam, slaat die introductie vaak aan. Zo zijn CAP-Gemini en Rijkswaterstaat zijn inmiddels overgestapt op een betaalde variant.

Rijkswaterstaat Introductie Yammer from Tribewise on Vimeo.

Doordat Yammer haaks staat op de -hiërarchische- bedrijfstructuur wordt kennis op een heel andere en snellere wijze ontsloten. Een berichtje op Yammer komt aan bij alle aangesloten collega’s die daar dan op kunnen reageren. Kennis van medewerkers die anders niet, of moeizaam gevonden zou worden is nu in minuten beschikbaar. De informatie blijft bewaard en is met de intelligente zoekmachine efficiënt doorzoekbaar. In een succesvol project word tot 25% op tijd bespaart, wordt er tot 40% minder email verstuurt en worden problemen 66% sneller opgelost.

Yammer voegt behoedzaam nieuwe functionaliteiten toe. Ongebruikte functionaliteit schrikt gebruikers af en maken de applicatie log. Dat is duidelijk een heel andere benadering dan bedrijven als SAP en IBM die logge en met functionaliteit overladen applicaties in de markt zetten. Het is ook tekenend voor het verschil in benadering van de markt door nieuwe, jonge startups en de gevestigde ‘oude’ software reuzen.

Welke rol een sociaal netwerk binnen een bedrijf gaat spelen in de toekomst staat allerminst vast. Ook om die reden is de behoedzame ontwikkeling van het product ook te verklaren, je kunt dan makkelijk meebewegen met de markt. Wel ziet Yammer het als een belangrijke pijler van haar succes om als sociale laag te dienen tussen bedrijfsapplicaties. SAP en zenDesk (onder andere) verzorgen inmiddels integratie met het sociale bedrijfsnetwerk maar dit houd vooral in dat ‘events’ binnen de eigen applicaties worden gepost op Yammer. Rond zo’n event (bijvoorbeeld een storing, of een klant die lang moet wachten) kan dan weer op gediscussieerd worden over de aanpak.

Het zal een boeiend proces zijn hoe Yammer zich de komende jaren zal ontwikkelen. Een leuke tool voor ernaast of een serieus werkpaard binnen projecten. Het bedrijf zelf is overtuigd van het laatste gezien het prijskaartje dat aan de advanced versie hangt.

Dat prijskaartje zou wel eens een struikelblok kunnen zijn voor non-profit organisaties en (kleine) zorginstellingen. Dat is jammer want ook in die instellingen wordt creatief gebruik gemaakt van Yammer.  Hier een kort interview met Emile de Roy van Zuydewijn van thuiszorg Emile door Joitske Hulsebosch:

Update: Ook ander bezoekers van de Yammer Tour in Amsterdam hebben geblogd over Yammer: Kennis C0-creatie weblog van Joitske Hulsebosch: http://www.joitskehulsebosch.nl/2012/03/03/voorbeelden-van-intern-kennisdelen-met-yammer Frankwatching – Eric van Oevelen: http://www.frankwatching.com/archive/2012/03/02/yammer-on-tour-jij-zegt-djemmer-ik-zeg-jammer

Kom niet aan het papieren boek!

De toekomst van het papieren boek en de boekenbranche in het online/digitale tijdperk houdt de gemoederen bezig. Guy Verhofstadt hield een warm pleidooi voor het papieren boek dat naar zijn mening niet zal verdwijnen. Francisco van Jole reageerde op dit pleidooi met de pakkende titel: ‘De onvermijdelijke dood van het papieren boek’.

Het stuk van deed de nodige stof opwaaien, de boekenbranche was in zijn ziel geraakt. Joost Baars reageerde met ‘De blinde vlek van Francisco van Jole en het boekenvak’ en Gerrit Komrij schreef in een NRC column ‘Van Jolens last tango’ al zijn woede van zich af.

Van Jole zet een scherpe, uitgesproken stelling neer. Dat moet ook wel want genuanceerde artikelen worden niet opgemerkt. De vraag is of hij gelijk heeft en dat het papieren boek gaat verdwijnen? Het is een beetje hoe je het bekijkt.

Voorafgaand aan mijn betoog wil ik stellen dat we overgaan van een samenleving waarin ‘bezit van’ centraal staat naar een samenleving waarin ‘toegang tot’ centraal staat. Voor ‘toegang tot’ moeten nog verdienmodellen worden uitgevonden, dit werkt sterk vertragend op de overgang.

De functie van het boek bestrijkt drie gebieden. Kennis, vermaak en kunst. Zal in al deze gebieden het papieren boek het meeste voordeel bieden? Dat is maar de vraag.

Kennis neemt voortdurend toe en inzichten over kennisoverdracht veranderen snel. Het e-book wint het hier duidelijk van het papieren boek. Veranderende inzichten kunnen met het e-book veel sneller worden doorgevoerd dan met het papieren boek.

Een boek dat je leest voor je plezier daar hecht je niet zo aan. Gemak staat voorop. Een e-book heeft in deze situatie duidelijk voordelen. Een e-book meenemen voor onderweg is vaak minder gezeul dan een papieren boek en op vakantie kun je er zonder moeite een paar extra meenemen,.

Kunst, of in het geval van het boek, literatuur is emotie. Een mooi boek wil je bezitten, in je boekenkast hebben staan. Het zegt iets over wie je bent. Hier is het papieren boek duidelijk in het voordeel. Het gepassioneerde pleidooi van Guy Verhofstadt gaat vooral over dit gebied -de kunst- dat het boek bestrijkt. Op dit gebied ben ik het met hem eens, het boek zal niet verdwijnen. Er zullen altijd papieren boeken verschijnen die onze waardering voor een schrijver of een werk van hem tot uitdrukking brengen.

Zit Francisco er dan naast? Het is, als gezegd, hoe je het bekijkt. Het papieren boek zal altijd uitdrukking blijven geven aan onze waardering voor het schrijversvak. Maar de inmense rol van het boek als kennisverspreider en aanzetter tot revoluties en verandering, die rol is definitief voorbij.


Pakken, kopen, wegwezen

Ruim voordat het internet zijn overrompelende intrede deed is het al begonnen, winkelcentra in Nederland worden steeds eenvormiger. Je hebt een HEMA, een Blokker, een WE, een H&M, een Free Record Shop, een BCC, een Bruna en ga zo maar door. In al die winkels werken professionele, maar onbezielde medewerkers. Bezieling is ook niet echt nodig, eten en kleren hebben we toch wel nodig en waar moest ‘koning klant’ anders heen? De klanten komen toch wel. Winkels zijn elegant aangeklede pakhuizen, waar efficiënte bediening voorop staat en waar elke handeling op haar winstgevendheid is doorgerekend.
Neem de boekenbranche als voorbeeld, Als je de gemiddelde boekwinkel binnenloopt word je direct geconfronteerd met dezelfde selectie boeken die in hoge stapels bij de ingang liggen. Voor u uitgekozen door de boeken branche. Pakken, kopen en wegwezen lijkt het devies.

Online winkelen is vanuit de klant bekeken een logische stap verder. Het is nog efficiënter, de bediening is nog afstandelijker en de boeken worden nog thuis bezorgd ook! Je zou bijna gaan denken dat de detailhandel de webshop, die haar nu zoveel parten speelt, zelf geschapen heeft.

Dat de klant steeds meer online koopt is niet zonder gevolgen gebleven, platenwinkels zijn uit het straatbeeld verdwenen en echte boekhandels zijn er steeds minder. De boekhandelketen Selexys staat op het randje van een faillissement.  Jarenlang heeft het de strijd aangebonden met online boekwinkels als Bol en Amazon. Een verkeerde keuze, want van een online winkel kun je nooit winnen op prijs, efficiëntie en aanbod. Is de fysieke boekwinkel dan ten dode opgeschreven?

Als je ‘De Nieuwe Boekhandel’  binnenloopt in de volksbuurt Bos en Lommer in Amsterdam wordt je getroffen door een sprankeling. Dit is anders, dit is zoals een winkel zou moeten zijn en meer specifiek een boekwinkel. Hier geen tafels met stapels dezelfde boeken die je ook in al die andere boekwinkels aantreft. En ook geen rekken vol ansicht kaarten, kranten en tijdschriften. Achter de kassa geen rookwaar en printercartrigdes. Maar wel een tafeltje met koffie en thee en personeel dat zich na een tijdje vriendelijk voorstelt. Personeel dat de vaste klanten kent, dat enthousiast is voor boeken en daarmee jou ten dienste wil staan, zonder opdringerig te zijn natuurlijk. Tafels staan in de winkel op wieltjes, die kunnen opzij gereden worden voor allerlei evenementen (presentatie signeersessie, afscheidsreceptie, veel is mogelijk) die ook regelmatig in de winkel plaatsvinden.

Natuurlijk wordt online niet ‘in de ban’ gedaan. Je kunt via de website online boeken kopen en in de winkel afhalen of thuis laten bezorgen, wat je wil. De winkel is natuurlijk ook te vinden op Twitter, Facebook en Goolge+.
De eigenaaresse is de gedreven Monique Burger, die de boekverkoper van 2010 is. Haar winkel is genomineerd voor de Boekwinkel van het jaar 2011.

Conclusie
Alles wat standaard is kun je online ook kopen, dat heb je in een half uurtje snel geregeld en dan? Je wilt toch delen, er op uit en mensen ontmoeten? In een boekwinkel kom je voor persoonlijk aandacht (gekend worden), een goed advies, om weerklank te vinden voor het enthousiasme dat je voor boeken hebt en een beetje reuring, het kopen van een boek is bijna bijzaak. De fysieke boekwinkel is dus nog niet verloren….