Tagarchief: sociale media

Dwalen door de wereld met instagram

Soort van Instagram logo

In 1837 legt Louis Daguerre met de Daguerreotypie de basis voor de fotografie. Een geniale uitvinding. Met een druk op de knop kon een beeld worden gemaakt. Een portret, een landschap, wat dan ook. Die ‘druk op de knop’ is wel flink bezijden de werkelijkheid in de eerste decennia van de fotografie. De gefotografeerden moesten lang stil zitten en een complex chemisch proces was nodig om de foto te realiseren, maar toch, vergeleken met de schilderkunst was het een revolutionaire verbetering. 

Voorbeeld Daguerreotypie

Het (kunst) schilders gilde begreep al snel dat fotografie een ernstige bedreiging vormde voor hun broodwinning, want waarom een schilder betalen als het met een foto veel beter en goedkoper kan? Het impressionisme was hun antwoord. Schilderen vanuit je gevoel en zo een persoonlijke impressie geven van de werkelijkheid. Dat kon niet met de nieuwe vinding.  De fotografie deed de ware kunstenaar ontstaan, die ongehinderd door een opdrachtgever zijn inspiratie kon volgen.

Femme cueillant des Fleurs - Renoir

Heden ten dage zitten we midden in een andere revolutie. De digitale revolutie, de revolutie van het internet. Een ommekeer die ook het beeld betreft. Met je smartphone kun je een foto nemen en die een seconde later publiceren. De natte fotografie waarvoor Louis Daguerre de basis had gelegd en die tot voor kort altijd de schakel is geweest tussen lens en publicatie is overbodig geworden en vrijwel verdwenen. 

smartphone-fotograaf

In de stroom van de digitale -beeld- revolutie ontstaan nieuwe initiatieven. Een van de meer recente ontwikkelingen is Instagram. Een sociaal netwerk rond het delen van foto’s. Op zich is de dienst helemaal niet zo spannend. Je kunt foto’s plaatsen, foto’s van anderen liken, comments bij foto’s zetten en fotografen volgen. Vrij voorspelbaar allemaal, tegenwoordig. De kracht van Instagram is dat alle foto’s hetzelfde vierkante formaat hebben, daarnaast is een set van ca 20 filters beschikbaar om de foto aan te passen. Maar vooral het standaard formaat is de truc. Het creert voorspelbaarheid. Van gelouterd fotograaf tot beginnend amateur, je zit allemaal in hetzelfde raamwerk. 

mosaik van Instagram foto's

Het voorspelbare standaard formaat is heel succesvol en Instagram heeft inmiddels miljoenen gebruikers. Sinds de dienst zich ook op het Android platform heeft begeven, ben ik er een van. Ik vind het geweldig. Dalen door de wereld door de ogen van miljoenen fotografen. Een smartphone heb je atijd wel op zak, overal, de hele dag. Het levert een constante stroom op van obligatie kiekjes tot schitterende beelden.

Het is een weelde aan persoonlijke interpretaties van de wereld die ieder van omringt. De (impressionistische) kunstschilder en de (realistische) fotograaf gaan weer samen verder.

Advertenties

Yammer een knus hoekje of serieus werkpaard?

Yammer is een sociaal netwerk als Facebook dat binnen bedrijven ingezet kan worden. Het heeft een gratis variant en een advanced versie waar je voor moet betalen. Die gratis instap is een bewuste keuze. Het bedrijf ziet vrijwillige deelname aan het sociale bedrijfnetwerk als een pijler voor succes en als je eerst moet betalen is er van vrijwilligheid geen sprake. Yammer is echter geen open source.

Het Bedrijf is bezig met een wereldwijde tour om haar product te promoten. Ook Amsterdam werd op 1 maart j.l.  aangedaan. Het was het drukst bezochte event in de tour tot nu toe. Het laat zien dat Yammer leeft in Nederland.

Binnen bedrijven wordt Yammer doorgaans geïntroduceerd door early adopters die beginnen met de gratis versie van het sociale bedrijfsnetwerk. Daarna kunnen medewerkers zich (vrijwillig!) aanmelden met hun bedrijfs-email daartoe vaak uitgenodigd door collega’s. Gezien de grote deelname aan het event in Amsterdam, slaat die introductie vaak aan. Zo zijn CAP-Gemini en Rijkswaterstaat zijn inmiddels overgestapt op een betaalde variant.

Rijkswaterstaat Introductie Yammer from Tribewise on Vimeo.

Doordat Yammer haaks staat op de -hiërarchische- bedrijfstructuur wordt kennis op een heel andere en snellere wijze ontsloten. Een berichtje op Yammer komt aan bij alle aangesloten collega’s die daar dan op kunnen reageren. Kennis van medewerkers die anders niet, of moeizaam gevonden zou worden is nu in minuten beschikbaar. De informatie blijft bewaard en is met de intelligente zoekmachine efficiënt doorzoekbaar. In een succesvol project word tot 25% op tijd bespaart, wordt er tot 40% minder email verstuurt en worden problemen 66% sneller opgelost.

Yammer voegt behoedzaam nieuwe functionaliteiten toe. Ongebruikte functionaliteit schrikt gebruikers af en maken de applicatie log. Dat is duidelijk een heel andere benadering dan bedrijven als SAP en IBM die logge en met functionaliteit overladen applicaties in de markt zetten. Het is ook tekenend voor het verschil in benadering van de markt door nieuwe, jonge startups en de gevestigde ‘oude’ software reuzen.

Welke rol een sociaal netwerk binnen een bedrijf gaat spelen in de toekomst staat allerminst vast. Ook om die reden is de behoedzame ontwikkeling van het product ook te verklaren, je kunt dan makkelijk meebewegen met de markt. Wel ziet Yammer het als een belangrijke pijler van haar succes om als sociale laag te dienen tussen bedrijfsapplicaties. SAP en zenDesk (onder andere) verzorgen inmiddels integratie met het sociale bedrijfsnetwerk maar dit houd vooral in dat ‘events’ binnen de eigen applicaties worden gepost op Yammer. Rond zo’n event (bijvoorbeeld een storing, of een klant die lang moet wachten) kan dan weer op gediscussieerd worden over de aanpak.

Het zal een boeiend proces zijn hoe Yammer zich de komende jaren zal ontwikkelen. Een leuke tool voor ernaast of een serieus werkpaard binnen projecten. Het bedrijf zelf is overtuigd van het laatste gezien het prijskaartje dat aan de advanced versie hangt.

Dat prijskaartje zou wel eens een struikelblok kunnen zijn voor non-profit organisaties en (kleine) zorginstellingen. Dat is jammer want ook in die instellingen wordt creatief gebruik gemaakt van Yammer.  Hier een kort interview met Emile de Roy van Zuydewijn van thuiszorg Emile door Joitske Hulsebosch:

Update: Ook ander bezoekers van de Yammer Tour in Amsterdam hebben geblogd over Yammer: Kennis C0-creatie weblog van Joitske Hulsebosch: http://www.joitskehulsebosch.nl/2012/03/03/voorbeelden-van-intern-kennisdelen-met-yammer Frankwatching – Eric van Oevelen: http://www.frankwatching.com/archive/2012/03/02/yammer-on-tour-jij-zegt-djemmer-ik-zeg-jammer

De macht van decentraal

Opstand der horden van Mirjam Vissers (http://www.mirjamvissers.nl/)

De wereld is in rep en roer. We kunnen geen andere conclusie trekken. In het Midden Oosten schreeuwen ze om democratie. In het de westerse wereld kraakt de democratie onder de druk van het opkomende populisme. De financiele crisis stelt de gevestigde orde en haar instellingen in een kwaad daglicht. Grondstoffen raken op, het eten wordt duurder en ons klimaat vervuilt. Er ontwikkelt zich een enorm krachtenspel waarvan het allerminst duidelijk is welke kant het opgaat.

Sociale media spelen in dit krachtenspel een belangrijke rol. Denk maar aan de invloed die ze hebben gehad bij de volksopstand in Egypte, of aan de impact van deze nieuwe media op de brand in de Moerdijk. Sociale media kunnen dus enorme krachten ontwikkelen onder de burgerbevolking en lijken zo voor regeringen en machthebbers een bedreiging te zijn. Er zit echter een flinke adder onder het gras, of beter gezegd een Python.

Veel mensen ervaren het alsof Sociale Media er plotseling waren. Niets is minder waar. Het internet kent illustere voorgangers als IRC, BBS, Jabber. Nieuwsgroepen en email zijn nog springlevend. Deze middelen waarmee mensen konden delen hebben (hadden) een gemeenschappelijk kenmerk, ze waren decentraal. Al deze diensten waren/zijn verdeeld over duizenden servers en beheerders wereldwijd. In het Linux Magazine van April wijst Koen Vervloesem in zijn column daar terecht op.

Met Twitter, Hyves, Facebook, Gmail etc ligt dat anders. Ze hebben maar 1 eigenaar en deze heeft de volledige controle over het beheer. De genoemde bedrijven zijn miljoenen/miljarden waard. Dat geld komt van investeerders. Daarmee tekent zich een beangstigend machtsblok af. Uitingen van die macht komen al voor. In een vorig blog wees ik er al op dat Apple apps weigert die haar investeerders niet welgevallig zijn. Facebook verwijderd bedrijfspagina’s, bijvoorbeeld die van vliegmaatschappij SAS naar eigen zeggen omdat hun reglementen worden overtreden.

Je kunt je terecht de vraag stellen hoelang het met onze vrijheid op sociale media goed gaat. Het enorme krachtenspel dat nu in de wereld gaande is kan zomaar de verkeerde kant opgaan, dan raken we onze vrijheid kwijt, tweets worden gewist, account verwijderd etc. Waar dat toe leidt kunnen we in China zien…

Misschien heeft Koen Vervloesem wel gelijk en moeten we terug naar het oorspronkelijke, decentrale karakter van het internet. Bij je internet provider of andere dienst die je vetrouwt bewaar je je sociale profiel. Dat kan heel goed als we werken met open standaarden. Alle (web) applicaties die deze open standaarden ondersteunen kunnen ons profiel lezen en gebruiken. Zoals dat ook gaat bij email. We kunnen dan gewoon met iedereen blijven netwerken en uitwisselen, er is echter een groot verschil. We zijn de baas over ons eigen profiel. Dat is de macht van decentraal.

Boer zoekt vrouw vs. Wikileaks

Er kijken gemiddeld 5,3 mln mensen naar Boer zoekt vrouw (BZV), een uitzonderlijk hoog cijfer. Waar komt dat succes vandaan? Het programma heeft 2 kurken waar het op drijft. De liefde en nostalgie, mits goed toegepast zijn het betrouwbare succesfactoren. De KRO heeft ze zeer succesvol toegepast, maar dat alleen verklaart nog niet de inmense populariteit.
BZV gaat over echte liefde, van echte mensen die hard werken in een echte wereld, no nonsens, back to basic. In het programma is geen smartphone te zien en ook geen TV, maar de kijkers zitten wel achter de TV en twitteren er tegelijk massaal op los, best een opvallende tegenstelling eigenlijk.

In het zeer lezenswaardige artikel “Het Populisme keert zich tegen de verlichting” stelt Bas Heijne: “Het nieuwe populisme gaat over identiteit en gemeenschap in tijden van globalisering en immigratie”. De ‘gewone man’ keert zich tegen dogma’s en uitgeholde begrippen van ‘links’ die nog voortkomen uit de tijd van de verlichting zoals: gelijkheid, tolerantie, zachtmoedigheid en rechtvaardigheid en is op zoek naar een nieuwe ‘nationale’ identiteit, een nieuwe gemeenschapszin, terug naar de menselijke natuur. De hypocriete invulling van die oude verlichtings-begrippen hebben hem van die behoeften verwijderd.


Een heel ander fenomeen dat de gemoederen bezighoud is Wikileaks.  Moet je daar nou voor of tegen zijn? Is het een ordinaire revolte tegen de gevestigde orde, of een streven naar nieuwe eerlijkheid? Het is een thema dat mensen verdeeld, maar ook een thema dat haaks staat op het klassieke ‘links’ – ‘rechts’ denken. Jullian Assagne, oprichter van Wikileaks zegt dan ook dat het niet meer gaat om de tegenstellingen tussen links en rechts, maar tussen individu en instituties.

Hoe ziet de wereld er na Wikileaks uit was het thema van de uitzending van Tegenlicht van (24 jan 2011).  Een uitzending die je gezien moet hebben, als je wat wilt weten over de huidige onrust die de (westerse) mens bezig houdt. Door sociale media en netwerken, geven mensen veel van zichzelf bloot, die openheid eisen ze ook van instanties, dat is een reden dat Wikileaks kan bestaan, het brengt de openheid die mensen willen. Een andere boeiende uitspraak was: “De prijs die je betaalt om te worden gekend als persoon is volledige transparantie” . Gekend willen worden is een oerkracht van de mens, of hij nou in een berevel loop met een knuppel, of op Sneakers met een smartphone. Of hij nou in een overal mest aan het scheppen is, of in een flanellen pyama achter de TV aan het twitteren.

De drijvende krachten achter het Populisme en achter Wikileaks lijken tegengesteld, maar manifesteren zich in een globaliserende wereld, waarin tot nu toe min of meer zelfstandige gemeenschappen/werelddelen moeten samengaan. Dat brengt de ogenschijnlijke tegenstellingen tussen beiden bij elkaar. We verlangen naar openheid (wie ben jij) en tegelijk gaan opnieuw op zoek naar onze eigen roots (Wie ben ik).

Het populisme is (in Nederland) allang geen beweging meer van lager opgeleiden, door alle lagen van wordt een gevoel van onbehagen gedragen en zijn mensen op zoek naar een bindende kern. Boer zoekt vrouw is misschien daarom wel zo populair. We delen heel open met elkaar, met middelen van de nieuwe wereld, over onze tijdloze behoefte aan essentie en een gemeenschappelijke natuur.

Sociale Media Chipknip

In de winkel koopt je een krant, of een tijdschrift. Het is de kleinste fysieke informatie eenheid die je kunt kopen. Veel kost het doorgaans niet, een paar euro. Voor een dergelijke aanschaf heb -natuurlijk- ook geen abonnement nodig en ook hoef je je niet aan te melden bij de uitgever.
Vreemd eigenlijk dat dat via Internet nog niet kan, een losse digitale krant kopen, of een tijdschrift. Het komt toch regelmatig voor dat je een krant wil hebben vanwege een artikel dat er in staat en het liefst zou je alleen dat artikel aanschaffen. Om een digitale uitgaven van een Euro te kopen, zou je dan met iDeal een betaling moeten doen, dat zou best veel rompslomp zijn voor die paar centen en voor uitgevers wegen de kosten dan niet tegen de baat op, dus zo gek is het eigenlijk ook weer niet. Maar een eenvoudig alternatief is mogelijk.

sociale media chipknipBinnen sociale media sites bestaan credits of tegoedpunten (Facebook) die koop je bijv. met een creditcard, om ze daarna te besteden in games. Waarom zou hetzelfde concept niet gebruikt kunnen worden voor de aanschaf van kranten, tijdschriften, muziek etc? Je zou het een sociale media chipknip kunnen noemen. Je zorgt dat er een bescheiden bedrag op staat, zeg maximaal 30 euro en daarvan betaal je dan een los digitaal krantje, of alleen een artikel, een muziekje, een foto of wat dan ook dat minder dan, zeg 10 euro kost. Direct, zonder tussenkomst van iDeal, of een of ander betaalkaart systeem en alle veiligheid poespas die erbij hoort. Je hoeft dan ook minder username/password combinaties te onthouden van allerlei websites.
Slimme handelaren kunnen een Kiosk beginnen in Hyves, Myspace of Facebook. Er zijn meer betaal-mogelijkheden met de sociale chipknip, zoals je OVChipkaart opwaarderen, een online film bestellen, of donaties aan goede-doelen.

Natuurlijk moeten er een aantal veiligheden ingebouwd worden om cybercriminelen geen kans te geven. Je kunt het stelen op zich niet aantrekkelijk maken, bijvoorbeeld door een maximum bedrag in te stellen dat op de knip kan staan (30 euro?), of de maximale betaling die per keer gedaan mag worden (< 10 euro?) en bepalen dat het geld niet direct fysiek (in euro’s) wordt uitgekeerd. Als het systeem veilig genoeg is heb je echter een middel waarmee je makkelijk en snel kleine bedragen kunt betalen.

Voor het bedrijfsleven is het ook interessant. Als er bijvoorbeeld een tweet plaatst wordt over een goed artikel in een krant of van een leuke song, zouden volgers dat artikel of die song heel makkelijk kunnen kopen voor bijvoorbeeld 20/80 eurocent. Op die manier boren uitgevers een nieuwe bron van inkomsten aan. Mensen die vaak artikelen uit een krant aanprijzen, zouden door de uitgever beloond kunnen worden met ‘gratis’ tegoedpunten op hun sociale media chipknip.

Succes zit hem vaak in details. Tenminste het lijken vaak details. Handelingen eenvoudiger maken is een van die onderschatte details. De sociale media chipknip maakt (kleine) betalingen makkelijker en is daarmee een deur naar nieuwe mogelijkheden.  Ik zie die sociale media chipknip wel zitten en jij?

UPDATE:
Bij iTunes zal de betaling goed geregeld zijn en bij vele ander sites ook. Er kleven echter nadelen aan deze -traditionele- werkwijze. 1. Je moet om te kunnen betalen inloggen op de site in kwestie en 2. Voor een betaling moet je of steeds je betalings-gegevens bij de hand hebben, of deze toevertrouwen aan de site. Dit is extra werk en je loopt het risico dat je gegevens gestolen worden en dat risico neemt toe met het aantal sites waar je betalingen doet.

De sociale media chipknip maakt kleine betalingen eenvoudiger. Er is maar 1 site die de gegevens van je creditcard vraagt of heeft, dat is je sociale media site (Hyves, Facebook) en alleen van deze site hoef je het password te weten. Alle sites die kleine bedragen willen hebben, sluiten een overeenkomst met sociale media sites, om een bedrag dat jij hebt gegoed gekeurd, met jou toestemming van de chipknip te halen. De eenvoud voor de gebruiker van de betaling, zal het doen van kleine betalingen op internet stimuleren. En vele kleine betalingen kunnen aardig oplopen.

 

Sociale media turbo van de mediacratie?

Mediacratie vandaag
In de mediacratie wordt de beeldvorming bepaald door “videobytes”. De wisselwerking tussen televisiezenders en haar ongeduldige publiek maakt dat het nieuws steeds meer staccato wordt gebracht.

Regeringsleiders, politici en voorlichters moeten hun boodschap vlot en goed gesproken, in korte zinnen brengen. Een ideaal podium voor populisten, die doorgaans zonder veel nuancering hun standpunten met emotioneel beladen woorden de wereld in slingeren.

In de roerige tijd waarin we nu leven voorziet de mediacratie nog in een andere behoefte. Veel burgers zitten niet te wachten op een genuanceerde visie, maar horen veel liever duidelijke standpunten die ze in deze onzekere tijd houvast bied. Populistische bewegingen varen er wel bij, zoals de PVV van Geert Wilders in Nederland.

De kracht van sociale media
Tot zover weinig nieuws zul je zeggen en dat is waar. Er is echter nog een kracht gaande. De kracht van de sociale media. Dat die er zijn, daar kan niemand omheen ze zijn voortdurend in het nieuws, vooral negatief (pinautomaten-hype, Carglass hoax). De gebruikers zelf zijn daarentegen positief, logisch wat als het je niet bevalt stop je er mee. Ze ervaren dat ze met anderen op elk moment, over vrijwel elk onderwerp van gedachten kunnen wisselen. Door die uitwisseling verzamelen ze vrienden om zich heen, mensen die ongeveer zo in het leven staan als zijzelf. Deze vrienden kunnen overal in de wereld zitten. Het kan familie zijn, vrienden, buurtgenoten, klasgenoten en geheel virtuele vrienden. Meningen kunnen bovendien snel over andere groepen worden verspreid doordat berichten worden doorgegeven.

Wat mensen via de media te horen krijgen en wat ze daar van vinden, kunnen ze met hun vrienden delen. Het is op bijvoorbeeld heel populair om te twitteren over wat je op TV ziet, dus ook over ontwikkelingen binnen de politiek en samenleving. Doordat je vrienden doorgaans gelijkgestemden zijn en met jou op een lijn zitten, kunnen mensen zo sterk bevestigd worden in hun gelijk over maatschappelijke kwesties. Dit gebeurt in alle gelederen van de bevolking.

Aanhangers van populisten koesteren echter een grote ontevredenheid t.a.v. de gevestigde elite. Die ontevredenheid wordt niet alleen gedeeld in het ‘echte’ leven, maar ook met hun vrienden op Facebook, Twitter en Hyves en forums. Het versterkende effect daarvan omtrekt zich grotendeels aan het oog van de samenleving, maar kan zich spontaan en onverwachts openbaren.

Voor de verkiezingen van juni j.l. was de PVV goeddeels afgeschreven als een partij van belang. Nu weten we beter. Het is nog maar een voorzichtige uiting van de kracht van sociale media.


Inspiratie
Dit blog is geïnspireerd door het zeer goede artikel van Bas Heijne: http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=6Q2ULFO9
Het is ook verschenen in Nrcnext, maar daar kon ik het online niet vinden.

Foursquare en de verkiezingen

De Tweede kamer verkiezingen 2010 zijn alweer achter de rug. De coalitie besprekingen kunnen beginnen en zullen wel enige tijd duren. Een goed moment om aandacht te besteden aan een actie van Maurice de Hond op de verkiezingsdag.

Met de actie wilde Maurice de Hond een prognose doen over de opkomst van de verkiezingen m.b.v. het sociale medium Twitter. Het werkte als volgt: Een twitteraar kon meedoen door op het stembureau te vragen hoeveel mensen tot dat moment gestemd hadden en het antwoord vervolgens -zo snel mogelijk- met een speciale tweet versturen. De tekst was nauwkeurig gedefinieerd:

#OpkomstTK2010 NNN kiezers om HH:MM. Woonplaats, stembureau

Voorbeeld: #OpkomstTK2010 421 kiezers om 12:45. Utrecht, 231

Met deze tweets wilde Maurice de Hond een voorspelling doen over de opkomst op deze verkiezingsdag. De tweet moest precies zo zijn als bovenstaand, best lastig om dat -even snel- goed in te voeren. Ik schat dan ook dat minimaal de helft fout is ingevoerd.

Het kan echter veel beter en eenvoudiger. Het is een ‘location based’ onderzoek, want je wil de opkomst per regio/stembureau weten. In het sociale media landschap bestaat inmiddels Foursquare, dat je kan omschrijven als location based social media en dat heel geschikt is om in te zetten om deze informatie te verzamelen.

Met Foursquare kun je je vrienden vertellen WAAR je bent. Dit doe je door ‘inchecken’ op een locatie. De mobiele app. van Foursquare gebruikt de gsm-mast of GPS gegevens van een smartphone om een lijst van locaties te tonen rond de plek waar je op dat moment bevind. Je kiest degene waar je naar binnen gaat en ‘checkt in’. Met dit inchecken kun badges verdienen. Een badge voor je eerste checkin bijvoorbeeld. Een belangrijke badge is die van Mayor (burgemeester). Die krijg je als je op een locatie het meest hebt ingecheckt. Nu al geven uitgaansgelegenheden, gratis drankjes aan Mayors.

Foursquare is heel goed inzetbaar voor het doen van opkomst voorspellingen. Je voert alle stembureaus als locatie in en laat gebruikers daar op inchecken. Meer hoeft de gebruiker eigenlijk niet te doen. De checkins kunnen door het onderzoeksbureau worden omgerekend naar een prognose voor de opkomst van alle kiesgerechtigden. Een kiezer die incheckt kun je belonen met een badge, een democratie badge bijvoorbeeld.

Een dergelijk onderzoek naar het opkomst percentage tijdens een verkiezing is misschien redelijk onzinnig. Maar voor bedrijven biedt het serieuze mogelijkheden. Een winkelketen, kan nauwkeurige gegevens krijgen over het bezoek aan haar filialen (aantal, tijdsstip, man/vrouw, leeftijd). De Nederlandse Spoorwegen kunnen de waardering van (kleine) stations meten, door mensen uit te nodigen commentaar op het station te leveren, via zg. ‘tips’ een functionaliteit van Foursquare. Bijvoorbeeld dat ze de koffie heel lekker vinden, of het toilet vies…
Een voorbeeld van een bedrijf dat werkt met  Foursquare is Sixflags, dat ook in Nederland een park heeft bied klanten speciale badges aan voor checkins.

Bedrijven kunnen als ze een stap verder willen gaan een applicatie ontwikkelen die samenwerkt met Foursquare. De locatiebepaling, het inchecken en de gegevensverwerking die daarbij hoort wordt aan deze dienst overgelaten. De bedrijfsapp, kan dan andere diensten aanbieden aan klanten, bijv. boodschappenlijstjes, productinformatie, klachtenlijn etc. Om de klant te stimuleren kunnen ze hem belonen met badges waar evt. een korting, gratis product o.i.d. tegenover staat.

Op deze manier krijgt bijvoorbeeld de detailhandel continue informatie over de waardering van haar winkels en producten. Je moet wel heel dom zijn daar de waarde niet van in te zien.